دانشگاه تبریز ذهن، حرکت و رفتار 2980-8820 5 1 2026 04 21 Investigating the Relationship between Physical Activity Level and Symptoms of Anxiety and Depression in Patients Undergoing Coronary Angiography: The Role of Gender and Age بررسی ارتباط بین سطح فعالیت بدنی و علائم اضطراب و افسردگی در بیماران کاندید آنژیوگرافی عروق کرونر: نقش جنسیت و سن 21456 10.22034/mmbj.2025.67973.1202 FA محسن اکبرپور گروه علوم ورزشی، دانشکده ادبیات و علوم ورزشی، دانشگاه قم، قم، ایران مهدی فهیمی گروه علوم ورزشی دانشکده علوم انسانی دانشگاه قم، قم، ایران مریم رضایی گروه علوم ورزشی، دانشکده ادبیات و علوم ورزشی، دانشگاه قم، قم، ایران Journal Article 2025 07 02 Purpose: Cardiovascular diseases represent a leading global cause of mortality, particularly challenging in developing nations. This study investigated relationships between physical activity (PA) levels and anxiety/depression symptoms in coronary angiography candidates, while examining age and gender roles.<br /><br />Methods: Using a quantitative, descriptive-correlational design, we assessed 103 patients (50.5% male, mean age=60.86±8.99 years) from Qom, Iran (2023-2024). Standardized measures included the IPAQ-SF for PA and DASS-21 for psychological symptoms, analyzed via Pearson correlations and multiple regression (SPSS v27, p<0.05).<br /><br />Results: Results revealed significant negative anxiety-PA associations (excluding vigorous exercise), strongest for moderate walking (β=-0.32, p<0.05). Conversely, depression showed positive correlations with total PA and moderate walking (β=0.28, p<0.05), suggesting PA's potential coping role. Age consistently negatively predicted all PA measures (p<0.01), most strongly for total PA (β=-0.41), aligning with known age-related activity declines. Gender differences approached significance only for vigorous activity (β=0.23, p=0.053), indicating possible intensity-based preferences.<br /><br />Conclusion: These findings emphasize the need for personalized cardiac rehabilitation addressing: 1) anxiety as a primary PA barrier, particularly for moderate activities; 2) age-appropriate exercise prescriptions; and 3) potential gender-specific intensity preferences. The distinct anxiety/depression relationships with PA highlight the necessity for differentiated psychological approaches in cardiac care. While anxiety appears inhibitory, depression's positive association suggests compensatory PA use, requiring distinct clinical consideration.<br /><br />Study limitations include its cross-sectional design and self-reported measures, suggesting future longitudinal studies with objective PA assessment. Nonetheless, these results provide compelling evidence for tailored rehabilitation programs that integrate psychological support with demographically-sensitive exercise recommendations. Such personalized interventions could significantly improve both physical activity adherence and mental health outcomes in cardiac patients, ultimately enhancing rehabilitation effectiveness and quality of life. هدف: بیماری‌های قلبی-عروقی یکی از علل اصلی مرگ‌ومیر جهانی محسوب می‌شوند، به‌ویژه در کشورهای در حال توسعه. این پژوهش به بررسی ارتباط بین سطوح فعالیت بدنی و علائم اضطراب/افسردگی در بیماران کاندید آنژیوگرافی عروق کرونر پرداخت و نقش سن و جنسیت را نیز مورد بررسی قرار داد.<br /><br />روش‌ها: با استفاده از یک طرح توصیفی-همبستگی کمی، 103 بیمار (5/50% مرد، میانگین سنی 86/60±99/8 سال) از مراکز درمانی قم در سال‌های 1402-1403 مورد ارزیابی قرار گرفتند. ابزارهای استاندارد شامل پرسشنامه IPAQ-SF برای فعالیت بدنی و DASS-21 برای علائم روان‌شناختی بودند که با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه در نرم‌افزار SPSS نسخه 27 تحلیل شدند (05/0p>).<br /><br />نتایج: نتایج نشان‌دهنده ارتباط منفی معنادار بین اضطراب و تمام سطوح فعالیت بدنی (به جز فعالیت شدید) بود که قوی‌ترین رابطه برای پیاده‌روی متوسط مشاهده شد (32/0 β=-، 05/0 p>) در مقابل، افسردگی با فعالیت کلی و پیاده‌روی متوسط ارتباط مثبت نشان داد (28/0 β=، 05/0p> )که ممکن است نشان‌دهنده استفاده از فعالیت بدنی به عنوان مکانیسم مقابله‌ای باشد. سن به‌صورت منفی و معنادار تمام سطوح فعالیت بدنی را پیش‌بینی کرد (01/0p>) که بیشترین اثر را بر فعالیت کلی داشت (41/0β= -). تفاوت‌های جنسیتی تنها در مورد فعالیت شدید به آستانه معناداری نزدیک شد (23/0β=، 053/0p=) که می‌تواند نشان‌دهنده ترجیح‌های جنسیتی در شدت فعالیت باشد.<br /><br />نتیجه گیری: یافته‌های نشان دادند که اضطراب را به عنوان مانع اصلی فعالیت بدنی مورد توجه قرار دهند، توصیه‌های ورزشی متناسب با سن ارائه دهند، و ترجیحات جنسیتی در شدت فعالیت را مد نظر قرار دهند. https://mmbj.tabrizu.ac.ir/article_21456_ce24625825fd1f26d0c24b208b67d0b2.pdf