دانشگاه تبریز ذهن، حرکت و رفتار 2980-8820 5 1 2026 04 21 The impact of golf putting skill instructional methods on self-efficacy: The mediating role of conscious reprocessing تاثیر روش های آموزشی مهارت پات گلف بر خودکارآمدی: نقش واسطه ای بازپردازش آگاهانه 21524 10.22034/mmbj.2026.67280.1187 FA زهرا خسروی گروه رفتارحرکتی، دانشکده تربیت بدنی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران سعید ارشم گروه رفتارحرکتی، دانشکده تربیت بدنی، دانشگاه خوارزمی فرهاد قدیری گروه رفتارحرکتی، دانشکده تربیت بدنی، دانشگاه خوارزمی حسن رهبانفرد گروه رفتارحرکتی، دانشکده تربیت بدنی، دانشگاه بوعلی Journal Article 2025 05 19 Objective: This study aimed to compare the effects of explicit and analogical learning methods on motor performance and self-efficacy, considering the mediating role of conscious reprocessing capacity. <br />Method: The statistical population consisted of all female students aged 13 to 15, with a sample of 90 participants selected and divided into high and low groups based on their scores on the Conscious Reprocessing Tendency Questionnaire. They were then randomly assigned to six groups (explicit with high/low reprocessing, analogy with high/low reprocessing, and control). Research tools included the Conscious Reprocessing Tendency Questionnaire, a golf putting performance test (measured by ball-to-target distance), and Bandura’s Self-Efficacy Questionnaire. The procedure was conducted over six sessions (pre-test, training, post-test) using explicit and analogical instructions. <br />Results: Repeated measures ANOVA revealed that both instructional methods improved performance and self-efficacy, but the analogy group outperformed the explicit group (p < 0.05). Additionally, both explicit and analogy groups showed higher self-efficacy compared to the control group (p < 0.05), though no significant difference was found between the two methods in enhancing self-efficacy. Contrary to expectations, conscious reprocessing capacity did not significantly mediate the effect of instructional methods on self-efficacy (p > 0.05). <br />Conclusion: The analogical method enhances motor performance by reducing cognitive load, while both explicit and analogical methods are equally effective in improving self-efficacy. However, the lack of influence from conscious reprocessing capacity suggests that other factors, such as task nature or learner skill level, may play a key role in the outcomes. هدف: هدف این پژوهش مقایسه تأثیر دو روش آشکار و قیاسی بر عملکرد حرکتی و خودکارآمدی با توجه به نقش واسطه‌ای ظرفیت بازپردازش آگاهانه انجام شد.<br />روش: جامعه آماری شامل کلیه دانش‌آموزان دختر ۱۳ تا ۱۵ سال بودند که تعداد 90 نفر بعنوان نمونه انتخاب و بر اساس نمرات پرسشنامه تمایل بازپردازش آگاهانه به دو گروه بالا و پایین تقسیم شدند. سپس به صورت تصادفی در شش گروه (آشکار با بازپردازش بالا/ پایین، قیاس با بازپردازش بالا/ پایین، و کنترل) قرار گرفتند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه تمایل بازپردازش آگاهانه، آزمون عملکرد پات گلف (فاصله توپ تا هدف)، و پرسشنامه خودکارآمدی بندورا بودند. روش اجرا در شش جلسه (پیش‌آزمون، تمرین، پس‌آزمون) و با ارائه دستورالعمل‌های آموزشی انجام شد. <br />یافته‌ها: نتایج تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر، نشان داد که هر دو روش آموزشی منجر به بهبود عملکرد و خودکارآمدی شدند، اما گروه قیاس عملکرد بهتری نسبت به گروه آشکار داشت (p<0.05). همچنین، گروه‌های آشکار و قیاس هر دو نسبت به گروه کنترل، خودکارآمدی بالاتری نشان دادند (p<0.05)، اما تفاوت معناداری بین این دو روش در افزایش خودکارآمدی مشاهده نشد. برخلاف انتظار، ظرفیت بازپردازش آگاهانه نقش معناداری در تأثیر روش‌های آموزشی بر خودکارآمدی نداشت . <br />نتیجه‌گیری: روش قیاسی به‌دلیل کاهش بار شناختی، عملکرد حرکتی را بهبود می‌بخشد، درحالی که هر دو روش آشکار و قیاسی به یک اندازه در ارتقای خودکارآمدی مؤثرند. با این حال، عدم تأثیر ظرفیت بازپردازش آگاهانه بر نتایج، نشان می‌دهد که احتمالا عوامل دیگری مانند ماهیت تکلیف یا سطح مهارت یادگیرنده، نقش کلیدی در نتایج داشته باشند. https://mmbj.tabrizu.ac.ir/article_21524_8305112ed83edb005c341f3fb46b6a81.pdf