دانشگاه تبریز ذهن، حرکت و رفتار 2980-8820 مقالات آماده انتشار 2026 05 15 The Influence of Conscious Control Propensity on Basketball Passing Learning: The Moderating Role of Conscious Monitoring and Control تأثیر تمایل کنترل آگاهانه بر یادگیری پاس بسکتبال: نقش تعدیل‌کننده نظارت و کنترل آگاهانه 21584 10.22034/mmbj.2026.69536.1230 FA محمد طلابی دکتری تخصصی رفتار حرکتی مهدی شهبازی گروه علوم رفتاری و شناختی در ورزش، دانشکده علوم ورزشی و تندرستی، دانشگاه تهران، تهران، ایران. الهه عرب عامری گروه علوم رفتاری و شناختی در ورزش، دانشکده علوم ورزشی و تندرستی، دانشگاه تهران، تهران، ایران. Journal Article 2025 10 07 Abstract<br /> This study examined the interactive effect of conscious control propensity (high/low) and practice instruction type (conscious monitoring/control) on learning a basketball accuracy pass in children. Forty-eight boys aged 10-12 years were screened using the Movement-Specific Reinvestment Scale and divided into High (n=24) and Low (n=24) Propensity groups. Within each, participants were randomly assigned to either a 12-person &quot;conscious monitoring&quot; or &quot;conscious control&quot; subgroup. The protocol included an acquisition phase (3 blocks of 10 trials), a transfer test (immediately after acquisition), and a retention test (5 days after acquisition). Acquisition data were analyzed with repeated-measures ANOVA; transfer and retention data with two-way ANOVA and independent t-tests. A significant Propensity × Instruction interaction was found in both transfer and retention tests (p < .05). In the Low Propensity group, the monitoring group significantly outperformed the control group (p < .05, M = 13.17 vs. M = 9.31). In the High Propensity group, the difference between instructions was not significant (p > .05). Findings suggest that aligning the type of conscious practice instruction with a child&#039;s inherent propensity differentially influences motor learning outcomes. چچکیده<br /> این مطالعه با هدف بررسی تأثیر تعاملی تمایل کنترل آگاهانه (بالا/پایین) و نوع دستورالعمل تمرینی (نظارت/کنترل آگاهانه) بر یادگیری پاس دقت بسکتبال در کودکان انجام شد. ۴۸ پسر ۱۰-۱۲ ساله با استفاده از مقیاس بازپردازش ویژه حرکت به دو گروه تمایل بالا (۲۴n=) و پایین (۲۴n=) تقسیم شدند. سپس در هر گروه، افراد به‌صورت تصادفی در دو زیرگروه ۱۲ نفره «نظارت آگاهانه» یا «کنترل آگاهانه» جایگزین شدند. مراحل پژوهش شامل اکتساب (۳ بلوک ۱۰ کوششی)، آزمون انتقال (بلافاصله پس از اکتساب) و آزمون یادداری (۵ روز پس از اکتساب) بود. داده‌های اکتساب با تحلیل واریانس با اندازه‌های مکرر و داده‌های انتقال و یادداری با تحلیل واریانس دوطرفه و آزمون تی مستقل تحلیل شد (05/0p <). نتایج نشان‌دهنده تعامل معنادار بین تمایل و نوع دستورالعمل در هر دو آزمون انتقال و یادداری بود در گروه تمایل پایین، عملکرد گروه نظارت آگاهانه به‌طور معناداری بهتر از گروه کنترل آگاهانه بود (05/0p <)، (17/13M= در برابر31/9M=). در گروه تمایل بالا، تفاوت بین دو گروه از نظر آماری معنادار نبود (05/0p >). یافته‌ها مؤید آن است که تطابق بین تمایل ذاتی کودک و نوع دستورالعمل تمرین آگاهانه، بر پیامد یادگیری حرکتی تأثیر متفاوتی می‌گذارد.