دانشگاه تبریز ذهن، حرکت و رفتار 2980-8820 4 2 2025 10 23 Design and validation of decision-making software in Futsal طراحی و اعتبارسنجی نرم‌افزار تصمیم‌گیری در فوتسال 1 13 20078 10.22034/mmbj.2025.67014.1173 FA محمد حسین درخشانی دانشجوی دکتری گروه علوم رفتاری و شناختی ورزشی – دانشکده علوم ورزشی و تندرستی – دانشگاه تهران – تهران - ایران مهدی شهبازی استاد گروه علوم رفتاری و شناختی ورزشی – دانشکده علوم ورزشی و تندرستی – دانشگاه تهران – تهران - ایران محمد حسین ستارزاده دانشجوی دکتری گروه علوم رفتاری و شناختی ورزشی – دانشکده علوم ورزشی و تندرستی – دانشگاه تهران – تهران - ایران Journal Article 2025 05 05 The present study aimed to design and validate a software application for assessing decision-making speed and accuracy in futsal players. Given the lack of standardized tools with confirmed validity and reliability in this domain, the software was developed using JavaScript, HTML, and CSS programming languages and was deployed on a Windows platform. A set of 70 selected images from international futsal competitions, curated by experienced coaches and instructors, was loaded into the software as test stimuli. During the test, participants were required to make the most appropriate decision—pass, shoot, or dribble—in the shortest possible time and with high accuracy. To assess the concurrent validity of the software, its results were compared with those of an established football decision-making assessment tool. Reliability was evaluated through a test-retest procedure with a one-week interval, and Cronbach’s alpha coefficient was calculated. The results indicated that the developed software demonstrated satisfactory validity for both decision-making speed (r = 0.87) and accuracy (r = 0.78). Additionally, the reliability values for speed (r = 0.82) and accuracy (r = 0.73) were deemed acceptable. Given its low cost, user-friendly interface, and independence from internet connectivity, the introduced software serves as a practical and flexible tool for researchers and coaches alike. هدف پژوهش حاضر، طراحی و اعتبارسنجی نرم‌افزار ارزیابی سرعت و دقت تصمیم‌گیری در بازیکنان فوتسال بود. با توجه به خلأ ابزارهای استاندارد با روایی و پایایی تأییدشده در این حوزه، نرم‌افزار مذکور با بهره‌گیری از زبان‌های برنامه‌نویسی JavaScript، HTML و CSS طراحی و بر روی بستر ویندوز اجرا شد. مجموعه‌ای شامل ۷۰ تصویر منتخب از رقابت‌های بین‌المللی فوتسال، به‌عنوان محرک‌های آزمونی توسط مربیان و مدرسان مجرب انتخاب و در نرم‌افزار بارگذاری شد. در این آزمون، شرکت‌کنندگان باید در کوتاه‌ترین زمان ممکن و با دقت بالا، مناسب‌ترین تصمیم را از میان گزینه‌های پاس، شوت یا دریبل اتخاذ کنند. برای بررسی روایی همزمان نرم‌افزار، نتایج حاصل با یک نرم‌افزار معتبر سنجش تصمیم‌گیری در فوتبال مقایسه شد. همچنین، پایایی ابزار با اجرای مجدد آزمون پس از یک هفته و محاسبه ضریب آلفای کرونباخ مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج نشان داد که نرم‌افزار طراحی‌شده از روایی مطلوبی در شاخص‌های سرعت (r=0.87) و دقت تصمیم‌گیری (r=0.78) برخوردار است. همچنین، مقادیر پایایی برای سرعت (r=0.82) و دقت (r=0.73) نیز در حد قابل قبول بودند. نرم‌افزار معرفی‌شده، با تکیه بر هزینه پایین، رابط کاربری ساده و عدم نیاز به اتصال اینترنت، ابزار کاربردی و منعطفی برای پژوهشگران و مربیان محسوب می‌شود. https://mmbj.tabrizu.ac.ir/article_20078_10575b4f7f32f732014a80585c1131fb.pdf

دانشگاه تبریز ذهن، حرکت و رفتار 2980-8820 4 2 2025 10 23 The Contributed Blocked and Random Practice in the Systematic Incremental Contextual Interference on Learning of Throwing Darts سهم تمرین مسدود و تصادفی در تداخل زمینه‌ای نظام‌دار فزاینده در یادگیری پرتاب دارت 14 33 20809 10.22034/mmbj.2025.67652.1196 FA منصوره بختیاری زاده گروه رفتار حرکتی و روانشناسی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگا شهید چمران اهواز، اهواز، ایران رسول عابدان زاده گروه رفتار حرکتی و روانشناسی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگا شهید چمران اهواز، اهواز، ایران اسماعیل صائمی گروه رفتار حرکتی و روانشناسی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگا شهید چمران اهواز، اهواز، ایران Journal Article 2025 06 03 The aim of this study was investigate of the contributed blocked and random practice in the systematic incremental contextual cnterference on learning to throw darts. For this purpose, 60 children aged 9-12 years were selected through convenience sampling. Then, the participants performed the dart throwing pre-test. After the pre-test, the participants were randomly divided into 6 groups: 100% blocked, 70% randomized-30% blocked, 50%-randomized 50% blocked, 30% randomized- 70% blocked, 100% randomized and 100% constant. Each group was given a test run in accordance with the guidelines. Acquisition step was performed in three sessions. Each participant made 60 attempts during each of the 6 blocks of 10 attempts. After the end of the acquisition phase, a post-test was performed and 24 hours later, retention and transfer test carried out. For data analysis used the one-way ANOVA, Mixed ANOVA and Bonferron's post hoc test. The results showed that there was no significant difference between the groups in the acquisition stag, but in the retention and transferr test the group of a Systematic Incremental 70% randomized-30% blocked of the other groups perform better. It was also found that the 100% randomized group had a better than 100% blocked and 100% constant. Therefore, sports instructors and educators can use more systematic Incremental exercises that are more contributing to a randomized exercise in learning motor skills such as throwing darts. هدف از پژوهش حاضر تأثیر سهم تمرین مسدود و تصادفی در تداخل زمینه‌ای نظام‌دار فزاینده در یادگیری پرتاب دارت بود. برای این منظور تعداد 60 نفر از کودکان 9-12 سال به‌صورت نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند. سپس، از تمام شرکت‌کنندگان پیش‌آزمون پرتاب دارت گرفته شد. پس از انجام پیش‌آزمون، شرکت‌کنندگان به‌صورت تصادفی در 6 گروه مسدود 100 درصد، مسدود 70 درصد-تصادفی 30 درصد، مسدود 50 درصد-تصادفی 50 درصد، مسدود 30 درصد-تصادفی 70 درصد، تصادفی 100 درصد و ثابت 100 درصد قرار گرفتند. هر گروه با توجه به دستورالعمل در نظر گرفته‌شده به اجرای آزمون پرداختند. مرحله اکتساب در سه جلسه انجام شد. شرکت‌کنندگان در هر جلسه 60 کوشش (6 بلوک 10 کوششی) انجام داد. پس از پایان مرحله اکتساب، پس‌آزمون با انجام 10 کوشش انجام شد و 24 ساعت بعد از پس‌آزمون، آزمون یادداری و 15 دقیقه بعد آزمون انتقال اجرا شد. از آزمون تحلیل واریانس یک‌راهه و تحلیل واریانس مرکب و نیز آزمون تعقیبی بونفرونی جهت تجزیه‌وتحلیل داده‌ها استفاده شد. نتایج نشان داد که در مرحله اکتساب بین گروه‌ها تفاوت معناداری وجود نداشت ولی در مرحله یادداری و انتقال گروه فزاینده نظام‌دار مسدود 30 درصد-تصادفی 70 درصد از بقیه گروه‌ها عملکرد بهتری داشت. همچنین مشخص شد که گروه تصادفی 100 درصد نسبت به گروه مسدود 100 درصد و ثابت 100 درصد عملکرد بهتری داشت. بنابراین، مربیان ورزشی و معلمان تربیت‌بدنی می‌توانند از تمرینات فزاینده نظام‌دار که سهم تمرین تصادفی بیشتر باشد در یادگیری مهارت‌های حرکتی از قبیل پرتاب دارت استفاده کنند. https://mmbj.tabrizu.ac.ir/article_20809_76857d55dc12bb7682f4a33c35990286.pdf

دانشگاه تبریز ذهن، حرکت و رفتار 2980-8820 4 2 2025 10 23 The impact of spectator motivation on event attachment in sports with the mediating role of satisfaction. تأثیر انگیزش تماشاگران بر دلبستگی به رویداد ورزشی با نقش میانجی رضایتمندی 34 53 20810 10.22034/mmbj.2025.66368.1165 FA مبینا صنعتی گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشکده تربیت‌بدنی، دانشگاه صنعتی شاهرود، شاهرود، ایران حسن بحرالعلوم گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشکده تربیت بدنی، دانشگاه صنعتی شاهرود، شاهرود، ایران ناهید داروغه عارفی گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشکده تربیت‌بدنی، دانشگاه صنعتی شاهرود، شاهرود، ایران Journal Article 2025 03 18 The purpose of this study was to determine the impact of spectator motivation on attachment to a sports event, with the mediating role of satisfaction. This research is descriptive-correlational and was conducted as a field study. The statistical population consisted of all spectators of equestrian events in Gonbad Kavous, from which 233 individuals were selected as the sample using convenience sampling. After confirming face and content validity, data were collected using the Maxton Motivation Questionnaire (α = 0.93; CR = 0.95), the Lee et al. Event Attachment Questionnaire (α = 0.92; CR = 0.94), and the Trail and James Satisfaction Questionnaire (α = 0.88; CR = 0.93). Data were analyzed using the Partial Least Squares method with SPSS and Smart PLS software. The results of data analysis revealed that spectator motivation has a significant positive impact on event attachment (β = 0.43; CR = 5.51) and satisfaction (β = 0.86; CR = 42.17), while satisfaction also positively and significantly influences event attachment (β = 0.44; CR = 5.47). Additionally, spectator motivation indirectly affects attachment to the equestrian event in Gonbad Kavus through satisfaction. Based on the findings, it is recommended that event organizers identify and enhance spectator motivation to increase satisfaction among spectators. This will lead to greater satisfaction with the event and stronger attachment to it among spectators. <br />Keywords: Event engagement, Customer satisfaction, Equestrian, Motivational factors. هدف این پژوهش تعیین تأثیر انگیزش تماشاگران بر دلبستگی به رویداد ورزشی با نقش میانجی رضایتمندی بود. این پژوهش از نوع توصیفی-همبستگی است که به شکل میدانی انجام شده است. جامعه آماری این پژوهش را کلیه تماشاگران سوارکاری گنبدکاووس تشکیل دادند. از بین آنها 233 نفر به صورت نمونه‌گیری در دسترس به عنوان نمونه انتخاب شدند. برای گردآوری داده‌ها پس از تایید روایی صوری و محتوایی از پرسش‌نامه‌های انگیزش بن‌ماکستون (93/0=α ؛ 95/0=CR)، دلبستگی به رویداد لی و همکاران (92/0=α ؛ 94/0=CR)، و رضایتمندی تریل و جیمز (88/0=α ؛ 93/0=CR) استفاده شد. داده‌ها به کمک روش حداقل مربعات جزئی و با استفاده از نرم‌افزارهای اس‌پی‌اس-اس و اسمارت پی‌ال‌اس تحلیل شد. نتایج حاصل از تحلیل داده‌ها نشان داد که انگیزش تماشاگران بر دلبستگی به رویداد (43/0=β ؛ 51/5=CR) و رضایتمندی (86/0=β ؛ 17/42=CR) ورضایتمندی بر دلبستگی به رویداد (44/0=β ؛ 47/5=CR) تأثیر مثبت و معنادار دارد. همچنین انگیزش تماشاگران به واسطه رضایت‌مندی بر دلبستگی به رویداد ورزشی سوارکاری گنبدکاووس تأثیر دارد. با توجه به یافته‌های پژوهش حاضر به مسئولان برگزاری رویدادهای ورزشی پیشنهاد می‌شود که با شناسایی و تقویت انگیزش تماشاگران، رضایتمندی را در بین تماشاگران افزایش دهند که این امر موجب رضایتمندی آنان از رویداد شده و دلبستگی به رویداد در بین تماشاگران بیشتر خواهد شد. https://mmbj.tabrizu.ac.ir/article_20810_ba8ec62b01115e2d953ceb2b23170fe3.pdf

دانشگاه تبریز ذهن، حرکت و رفتار 2980-8820 4 2 2025 10 23 The Effect of Exercise Based on the Sports Education Model on Motor Development and Creativity of Overweight Students تاثیر تمرین مبتنی بر مدل آموزش ورزش بر رشد و خلاقیت حرکتی دانش‌آموزان دارای اضافه وزن 54 67 20811 10.22034/mmbj.2025.65653.1158 FA الیاس زمانی دبیر تربیت بدنی داریوش خواجوی گروه رفتار حرکتی، دنشکده علوم ورزشی، دانشگاه تهران علیرضا فارسی گروه رفتار حرکتی، دنشکده علوم ورزشی، دانشگاه شهید بهشتی الله عرب عامری گروه رفتار حرکتی، دنشکده علوم ورزشی، دانشگاه تهران Journal Article 2025 01 26 Obesity and overweight have physical (motor skills) and psychological (motor creativity) complications in children and adolescents. Therefore, the present study was conducted with the aim of investigating the effect of exercise-based training on motor development and motor creativity of overweight students. In this semi-experimental study, which was conducted with a pre-test-post-test design, 30 overweight students aged 13 to 14 in Bakherz were selected based on voluntary participation based on the inclusion criteria and randomly assigned to two groups: the exercise training model and the traditional education model. In the pre-test phase, participants were administered the Broninex-Ozeretsky motor proficiency test and motor creativity test. In the training phase, which lasted for 12 weeks, 2 sessions per week, and each session lasted 45 to 50 minutes in the school hall, the sports training groups (Monday and Wednesday from 10 to 11 am) and traditional training groups (Sunday and Tuesday from 10 to 11 am) engaged in the relevant exercises (futsal). 48 hours after the last session, the post-test phase was conducted in the same way as the pre-test. The data were analyzed using factorial analysis of variance (2 groups in 2 measurement stages). The results showed that the sports training model significantly improved the motor development and motor creativity of overweight students. However, other results showed that traditional training did not have a significant effect on the motor development and motor creativity of overweight students. Therefore, based on the results, the sports training model may be an effective مطالعه حاضر با هدف تاثیر تمرین مبتنی بر مدل آموزش ورزش بر رشد حرکتی و خلاقیت حرکتی دانش‌آموزان دارای اضافه وزن انجام گرفت. در این پژوهش نیمه تجربی که با طرح پیش آزمون- پس آزمون انجام گرفت، از بین دانش‌آموزان 13 تا 14 ساله دارای اضافه وزن شهر باخرز به صورت مشارکت داوطلبانه، 30 دانش آموز براسا معیارهای ورود انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه مدل اموز ورزش و اموزش سنتی قرار گرفتند. در مرحله پیش آزمون از شرکت‌کنندگان آزمون تبحر حرکتی برونینکس اوزرتسکی و خلاقیت حرکتی گرفته شد. در مرحله تمرین که به مدت 12 هفته و هر هفته 2 جلسه و هر جلسه 45 تا 50 دقیقه در سالن مدرسه به طول انجامید گروه‌های آموزش ورزش (روزهای دوشنبه و چهارشنبه ساعت 10 تا 11 صبح) و آموزش سنتی (روزهای یک شنبه و سه شنبه ساعت 10 تا 11 صبح) به تمرینات مربوطه (فوتسال) پرداختند. 48 ساعت بعد از آخرین جلسه، مرحله پس آزمون همانند پیش آزمون اجرا شد. داده‌ها به روش تحلیل واریانس عاملی (2 گروه در 2 مرحله اندازه‌گیری) تحلیل شد. نتایج نشان داد که مدل آموزش ورزش باعث بهبود معنی‌دار رشد حرکتی و خلاقیت حرکتی دانش‌آموزان دارای اضافه وزن گردید. اما دیگر نتایج نشان داد که آموزش سنتی بر رشد حرکتی و خلاقیت حرکتی دانش‌آموزان دارای اضافه وزن تاثیر معنی‌داری ندارد. بنابراین، براسسا نتایج مدل اموزش ورزش ممکن است یک روش آموزشی موثر برای معلمانب باشد که مهارت‌های حرکتی و خلاقیت حرکتی را به دانش‌آموزان دارای اضافه وزن آموزش می‌دهند. https://mmbj.tabrizu.ac.ir/article_20811_3eb82fc545ce584d81ab10381cac3656.pdf

دانشگاه تبریز ذهن، حرکت و رفتار 2980-8820 4 2 2025 10 23 The Effect of Organic and Strategic Self-Talk on Basketball Shooting Performance تاثیر خودگویی ارگانیک و راهبردی بر عملکرد شوت بسکتبال 68 83 20590 10.22034/mmbj.2025.65393.1155 FA حکیمه رسولی پیروزیان کارشناس ارشد روان‌شناسی ورزشی، گروه تربیت بدنی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران امیر دانا دانشیار، گروه تربیت بدنی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران Journal Article 2025 01 13 Given the identification of different forms of self-talk and their study in the field of sports. The aim of the present study was to compare two methods of organic self-talk of a goal-directed type and strategic self-talk on athletes' basketball shooting performance. The present study was conducted in terms of experimental content and as a pre-test-post-test with a control group. For this purpose, 60 skilled basketball players were voluntarily selected and randomly divided into three groups of 20, including the Goal-Directed self-talk group, strategic self-talk, and control. In the pre-test phase, motor performance was measured using a three-minute basketball shooting task; then, in the post-test phase, the three-minute shooting test was held again in a competitive manner; but in this phase, the strategic self-talk group uses self-talk phrases that are determined in advance by the coach; the Goal-Directed self-talk group uses self-talk phrases purposefully, voluntarily, and arbitrarily, and the control group will not use any self-talk phrases. Performance is again measured based on the number of shots scored. The results of the analysis of covariance (ANCOVA) showed that both Goal-Directed and strategic self-talk led to improved motor performance in basketball shooting. Therefore, it seems that organic self-talk of a goal-directed type based on the challenges facing athletes can lead to improved performance. با توجه به مطرح شدن اشکال مختلف خودگویی و اهمیت مطالعه آنها در حوزه ورزش، هدف تحقیق حاضر مقایسه دو شیوه خودگویی ارگانیک از نوع هدفمند و راهبردی بر عملکرد پرتاب بسکتبال ورزشکاران بود. روش تحقیق حاضر بر حسب محتوا تجربی و به صورت پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل انجام شد. بدین منظور، 60 بازیکن بسکتبال ماهر به صورت داوطلبانه انتحاب شدند و به صورت تصادفی به سه گروه 20 نفری شامل گروه خودگویی هدفمند و خودگویی راهبردی و کنترل تقسیم شدند. در مرحله پیش آزمون، عملکرد حرکتی با استفاده از تکلیف شوت بسکتبال سه دقیقه ی اندازه گیری شد؛ سپس، در مرحله پس آزمون دوباره آزمون شوت سه دقیقه ای به صورت رقابتی برگزار شد؛ اما در این مرحله گروه خودگویی راهبردی از عبارت های خودگویی که از پیش توسط مربی تعیین می شود؛ استفاده می کند؛ گروه خودگویی هدفمند، ارادی و اختیاری از عبارت های خودگویی استفاده می کند و گروه کنترل از هیچ عبارت خودگویی استفاده نخواهد کرد. عملکرد بر اساس تعداد پرتاب های گل شده دوباره اندازه گیری می شود. نتایج تحلیل کواریانس (ANCOVA) که خودگویی هدفمند و راهبردی منجر به بهبود عملکرد حرکتی در شوت بسکتبال شدند. همچنین، خودگویی هدفمند نسبت به خودگویی راهبردی منجر به بهبود بیشتر عملکرد حرکتی ورزشکاران شد. بنابراین، به نظر می رسد که خودگویی ارگانیک از نوع هدفمند مبتنی بر چالش های پیش روی ورزشکاران می تواند منجر به بهبود عملکرد آنها شود. https://mmbj.tabrizu.ac.ir/article_20590_1e69db323d964a312de0a42b810f36e3.pdf

دانشگاه تبریز ذهن، حرکت و رفتار 2980-8820 4 2 2025 10 23 Study the relationship between self-confidence and group cohesion among athletes of the national kabaddi beach team مطالعه رابطه بین اعتماد به نفس با انسجام گروهی در بین ورزشکاران تیم ملی کبدی ساحلی 84 97 20812 10.22034/mmbj.2025.62168.1098 FA محسن احمدی گروه علوم ورزشی , دانشکده ادبیات و علوم انسانی ,دانشگاه زابل , زابل , ایران هادی صبوری گروه امار ، دانشکده علوم ، دانشگاه زابل ، زابل ، ایران Journal Article 2024 06 19 Purpose: The purpose of this study is to investigate the relationship between self-confidence and group cohesion among athletes of the national kabaddi team.<br />Methodology: This is a descriptive research that was conducted in the field. The statistical population is all the members of the beach kabaddi national team who were invited to the national team camp in 2015 and all these athletes were used as research samples. The research measurement tools of the group cohesion questionnaire and the group self-confidence questionnaire have a reliability and validity coefficient of .93 and .92, respectively.<br />Result: There is a positive and high correlation between self-confidence and group cohesion of athletes. The most important sub-index in group cohesion is the feeling of cohesion as an individual task, and it is the least important sub-indicator in individual social cohesion. The most important sub-index in self-confidence is the sub-index of alternative experiences, and the least important sub-index in self-confidence is ability demonstration.<br />Conclusion: Self-confidence has a high impact on the group cohesion of the kabaddi athletes. Since a high level of group cohesion leads to the team's success and due to the high sub-index of alternative experiences, preparatory competitions are significant in increasing self-confidence and, as a result, achieving group cohesion. چکیده: هدف از این مطالعه بررسی رابطه ببن اعتماد به نفس و انسجام گروهی در بین ورزشکاران تیم ملی کبدی <br />می باشد.<br />روش تحقیق: این تحقیق از نوع توصیفی است که به شکل میدانی انجام شده است. جامعه آماری کلیه اعضای تیم ملی کبدی ساحلی می باشد که در سال 1395 به اردوی تیم ملی دعوت شدند و تمام این ورزشکاران به عنوان نمونه تحقیق استفاده شدند. ابزار اندازه گیری تحقیق پرسش نامه انسجام گروهی و پرسش نامه اعتماد به نفس گروهی که به ترتیب دارای ضریب پایایی و اعتبار ./93 و ./92 هستند.<br />یافته ها: بین اعتماد به نفس و انسجام گروهی ورزشکاران هم بستگی مثبت و بالای وجود دارد، مهمترین زیر شاخص در انسجام گروهی؛ احساس انسجام تکلیف فردی است و کم اهمیت ترین زیر شاخص در انسجام اجتماعی فردی است. مهم ترین زیر شاخص در اعتماد به نفس زیر شاخص تجارب جایگزین است و کم اهمیت ترین زیر شاخص در اعتماد به نفس نمایش توانایی است.<br />نتیجه گیری و بحث: اعتماد به نفس تاثیر بالایی بروی انسجام گروهی ورزشکاران کبدی دارد و از آنجایی که سطح بالای انسجام گروهی موجب موفقیت تیم می گردد و با توجه به بالا بودن زیر شاخص تجارب جایگزین از این رو مسابقات تدارکاتی اهمیت زیادی برای بالا بردن اعتماد به نفس و در نتیجه انسجام گروهی دارد https://mmbj.tabrizu.ac.ir/article_20812_aa97bbf3a1e97416d7f200e085db99b1.pdf

دانشگاه تبریز ذهن، حرکت و رفتار 2980-8820 4 2 2025 10 23 The Effect of Contextual Interference on Acquisition and Learning of Volleyball Service, with the Moderating Effect of the Amount of Subjects’ Sensation Seeking تأثیر تداخل زمینه‌ای بر اکتساب و یادگیری سرویس والیبال، با اثر تعدیل‌کنندگی میزان هیجان‌خواهی فراگیران 98 119 17975 10.22034/mmbj.2024.59156.1063 FA ظهره ناصری گروه رفتار حرکتی دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی دانشگاه تبریز 0009-0003-4293-8777 محمدتقی اقدسی &amp;amp;amp;#039;گروه رفتار حرکتی دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی دانشگاه تبریز تبریز ایران سیدحجت زمانی ثانی گروه رفتار حرکتی، دانکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران Journal Article 2023 11 09 Based on the studies, there exists a significant relationship between learning and the arousal of individuals when performing motor tasks. Individuals inclined towards excitement tend to favor environments with heightened arousal for activity. In this particular study, the impact of contextual interference on learning two types of volleyball serves was explored, considering the potential moderating effect of students’ sensation-seeking tendencies. <br /><br />A total of 48 sixth-grade students in the age group of 11 to 13, were categorized into high and low sensation-seeking groups based on the sensation-seeking scale. They were then randomly assigned to two training groups: one with blocked practice and the other with random practice. Both groups engaged in 60 attempts of simple and wave services across 9 one-hour training sessions. Data were collected using Zuckerman's sensation-seeking scale and AAHPERD's standard test.<br /><br />Statistically significant differences were noted in the acquisition, retention, and transfer of the simple volleyball serve between groups exhibiting high and low excitement levels in both blocked and random training conditions (p=0/004, p=0/0001, p=0/001). However, the findings related to the wave service were only significant concerning memory and transfer (p=0/004, p=0/001). Additionally, within both high and low sensation-seeking groups, significant differences were observed in the various stages of learning the simple and wave volleyball serves under both random and blocked practice conditions.<br /><br />Conclusion: Utilizing both blocked and random training methods proved effective for enhancing volleyball serve skills in groups exhibiting both high and low sensation-seeking tendencies. Consequently, both training methods can be recommended for teaching volleyball skills. مطالعات ارتباط نزدیکی مابین یادگیری و انگیختگی آزمودنی‌ها نشان می‌دهند؛ هیجان‌خواهان اغلب محیطی با انگیختگی بالا، برای فعالیت‌ برمی‌گزینند. لذا مطالعه حاضر، تاثیر تداخل زمینه‌ای بر اکتساب، یادداری و انتقال دو نوع سرویس والیبال، با اثر تعدیل‌کنندگی میزان هیجان‌خواهی را بررسی‌کرد. طرح تحقیق نیمه‌تجربی با پیش‌آزمون/ پس-آزمون 4 گروهی است. نمونه مورد نظر 48 نفر به صورت داوطلبانه از بین دانش‌آموزان پایه‌ ششم در رده سنی 11 تا 13 سال انتخاب شد. براساس مقیاس هیجان‌خواهی به دو گروه هیجان‌خواهی بالا و پایین تقسیم و بصورت تصادفی در 2 گروه تمرینی مسدود و تصادفی جای‌گرفتند. هر چهارگروه طی 9 جلسه یک ساعته مداخله تمرینی 60 کوشش سرویس ساده و موجی انجام‌دادند. مقیاس هیجانخواهی زاکرمن و آزمون ایفرد برای سنجش میزان هیجانخواهی و امتیازدهی سرویس والیبال به‌کاررفت. تفاوت معنی‌داری در اکتساب، یادداری و انتقال سرویس ساده بین گروه‌های مختلف مشاهده گردید (p=0/004, p=0/0001, p=0/001). تفاوت در مورد سرویس موجی در زمینه یادداری و انتقال معنی‌دار بود (p=0/004, p=0/001). در هر دو گروه هیجان خواه بالا و پایین، تفاوت های قابل توجهی در مراحل مختلف یادگیری سرویس های والیبال ساده و موجی در هر دو شرایط تمرین تصادفی و مسدود مشاهده شد. <br /><br />نتیجه گیری: روش‌های تمرینی مسدود و تصادفی در هر دو گروه هیجان‌خواه بالا و پایین برای پیشرفت مهارت سرویس والیبال مؤثر‌است؛ در نتیجه می توان هر دو روش تمرینی را برای آموزش مهارت های والیبال توصیه کرد. https://mmbj.tabrizu.ac.ir/article_17975_eb1b71f97565036ddbe407492dd0b3d0.pdf

دانشگاه تبریز ذهن، حرکت و رفتار 2980-8820 4 2 2025 10 23 The Effect of Exercise Programs on Physical Literacy and Body Composition of Overweight and Obese Elementary School Girls اثر برنامه‌های تمرینی آموزش و پرورش بر سواد بدنی و ترکیب بدنی دانش آموزان دختر مقطع ابتدایی دارای اضافه وزن و چاق 120 138 20830 10.22034/mmbj.2025.67865.1200 FA فرناز ترابی گروه تربیت بدنی دانشگاه پیام نور، تهران، ایران زینب السادات حجازی دهاقانی گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران مهدیه زمان خانپور گروه فیزیولوژی فعالیت ورزشی، دانشکدة علوم ورزشی و تندرستی، دانشگاه تهران، تهران 0009-0007-1274-8875 Journal Article 2025 06 25 This study aimed to investigate the effect of an exercise program on physical literacy and body composition in overweight and obese elementary school girls in Dehaghan. In this study, 30 girls aged 7 to 12 years with overweight and obesity were randomly assigned to control and experimental groups. The experimental group participated in an exercise program for eight weeks, with one 60-minute session per week. Before and after the intervention, participants completed a physical literacy questionnaire, and body composition indices, including height, weight, BMI, body fat percentage, and fat-free mass percentage, were measured. Data were analyzed using analysis of covariance and dependent t-test with a significance level of P≤0.05. The results showed that the exercise program significantly increased the students’ physical literacy and improved body composition indices; specifically, weight, BMI, and body fat percentage decreased significantly, while fat-free mass percentage increased. These findings indicate that physical exercise can play an important role in enhancing physical literacy and improving the physical condition of overweight and obese girls. Increasing physical literacy can facilitate greater participation in physical activities and promote children's health. این پژوهش با هدف بررسی تأثیر برنامه تمرینی آموزش و پرورش بر سواد بدنی و ترکیب بدنی دانش‌آموزان دختر ابتدایی دارای اضافه وزن و چاقی در شهرستان دهاقان انجام شد. در این مطالعه، 30 دانش‌آموز دختر 7 تا 12 ساله که دارای اضافه وزن و چاقی بودند، به‌صورت تصادفی در دو گروه کنترل و آزمایش قرار گرفتند. گروه آزمایش به مدت هشت هفته، هر هفته یک جلسه 60 دقیقه‌ای تمرین ورزشی انجام دادند. قبل و بعد از مداخله، پرسشنامه سواد بدنی تکمیل و شاخص‌های ترکیب بدنی شامل قد، وزن، BMI، درصد چربی و درصد بدون چربی اندازه‌گیری شد. داده‌ها با استفاده از آزمون کواریانس و تی همبسته با سطح معنی‌داری P≤0.05 تجزیه و تحلیل شدند. نتایج نشان داد که برنامه تمرینی آموزشی باعث افزایش قابل توجه سواد بدنی دانش‌آموزان و بهبود شاخص‌های ترکیب بدنی شد؛ به‌طوری که وزن، BMI و درصد چربی به طور قابل توجهی کاهش و درصد توده بدون چربی افزایش یافت. این یافته‌ها نشان می‌دهد که تمرینات بدنی می‌تواند نقش مهمی در ارتقای سواد بدنی و بهبود وضعیت جسمانی دانش‌آموزان دختر با اضافه وزن و چاقی ایفا کند. افزایش سواد بدنی می‌تواند زمینه‌ساز مشارکت بیشتر در فعالیت‌های بدنی و ارتقای سلامت کودکان باشد. https://mmbj.tabrizu.ac.ir/article_20830_cac765543a702f1ca4f3927bfef1c91e.pdf

دانشگاه تبریز ذهن، حرکت و رفتار 2980-8820 4 2 2025 10 23 Comparing the Effectiveness of Non-linear Differential and Traditional Training on Learning and Motivation in Swimming Starts for Novice Swimmers مقایسه اثربخشی آموزش غیرخطی افتراقی و سنتی بر یادگیری و انگیزش استارت شناگران مبتدی 139 157 20837 10.22034/mmbj.2025.67229.1181 FA مهران فقیه سلیمانی دانشجوی دکترا رفتار حرکتی دانشگاه خوارزمی شهاب پروین پور استادیار گروه رفتار حرکتی ذانشگاه خوارزمی فرهاد قدیری استادیار گروه رفتار حرکتی ذانشگاه خوارزمی رسول یاعلی استادیار گروه رفتار حرکتی ذانشگاه خوارزمی Journal Article 2025 05 15 differential learning is a process in which skill acquisition occurs without repeating the same movement and involves corrections during practice. The present study aimed to compare the effects of differential and traditional instructional approaches on learning and motivation in the front crawl start among beginner swimmers. The statistical population consisted of male university students at Kharazmi University, among whom 30 individuals were randomly selected as samples. After completing the Teller Motivation Questionnaire (Teller et al., 2013) and analyzing performance videos of the start using Dartfish software during the pre-test phase, the participants were randomly divided into two groups: incremental (non-linear) and traditional instruction. The training program consisted of 8 sessions. After completing this period, post-tests and a retention test one week later were conducted, and the results recorded. Data analysis was performed using Repeated Measures Multivariate Analysis of Variance with the SPSS version 26 software. The results indicated significant differences between the two groups (differential and traditional) in the time taken to reach the 5-meter line (p=0.001), start distance (p=0.001), average start speed (p=0.001), and motivation (p=0.001) during the post-test and retention phases. Furthermore, the analysis of phases and groups revealed that participants in the differential training group performed significantly better in learning (p = 0.001) and motivation (p = 0.001) related to the start performance compared to the traditional group. Based on the findings, it can be concluded that the differential instructional approach is effective for learning the swimming start. This approach may facilitate exploration of adaptive solutions by creating variability and increasing motivation in learners, thereby improving learning outcomes. The results support the effectiveness of the differential instructional method. Therefore, it is recommended to use this approach in swimming training programs یادگیری افتراقی فرآیندی است که در آن یادگیری مهارت، بدون نیاز به تکرار یکسان حرکت و اعمال اصلاحات حین تمرین صورت می‌گیرد. پژوهش حاضر با هدف مقایسه تأثیر رویکردهای آموزشی غیرخطیِ افتراقی و سنتی بر یادگیری و انگیزش مهارت استارت شنا در شناگران مبتدی انجام شده است. جامعه آماری این پژوهش را دانشجویان پسر دانشگاه خوارزمی تشکیل ‌دادند که از میان آن‌ها، 30 نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند و پس از تکمیل پرسشنامه انگیزش پلی‌تیر و همکاران (2013) و تحلیل فیلم عملکرد استارت شنا با استفاده از نرم‌افزار Dartfish در مرحله پیش‌آزمون، به صورت تصادفی به دو گروه آموزش افتراقی و سنتی تقسیم شدند. برنامه تمرینی شامل 8 جلسه بود. پس از اتمام این دوره، پس‌آزمون و یک هفته بعد، آزمون یادداری اجرا و نتایج ثبت گردید. نتایج نشان داد که بین دو گروه آموزشی افتراقی و سنتی در زمان طی شده تا خط 5 متر (001/0=P)، مسافت استارت (001/0=P)، سرعت متوسط استارت شنا (001/0=P) و انگیزش (001/0=P) در مراحل پس‌آزمون و یادداری تفاوت معنادار وجود دارد. در بررسی مراحل و گروه‌ها نتایج نشان داد که شرکت‌کنندگان گروه آموزش افتراقی به‌طور معناداری در یادگیری (001/0=P) و انگیزش (001/0=P) استارت شنا عملکرد بهتری نسبت به گروه سنتی داشتند. بر اساس نتایج به‌دست‌آمده می‌توان اظهار داشت که رویکرد آموزشی افتراقی برای یادگیری استارت شنا مفید است و می‌تواند با ایجاد نوسان و افزایش انگیزش در فرد موجب کشف راه‌حل‌های انطباقی شود و به بهبود یادگیری کمک کند. https://mmbj.tabrizu.ac.ir/article_20837_b5b6c1f8cc088bacc9760cc91592a7c9.pdf

دانشگاه تبریز ذهن، حرکت و رفتار 2980-8820 4 2 2025 10 23 The relationship of foot malformations by gross motor skills in children رابطه ناهنجاری‌های کف پا با مهارت‌های حرکتی درشت در کودکان 158 172 20856 10.22034/mmbj.2025.60115.1076 FA زهرا فتحی رضائی هیئت علمی دانشگاه تبریز Journal Article 2024 01 16 Introduction: Changes in the physical and anatomical structure of the foot can affect motor abilities and may limit or alter the execution of motor skills. Therefore, this study aimed to investigate the ability to differentiate foot abnormalities through gross motor skills in children.<br />Method: This correlational research employed discriminant analysis within a relatively large population of boys and girls aged 7 to 12 years. A total of 456 participants were purposefully sampled from the children of employees at the Sangan Copper Company (from the cities of Tabriz, Ahar, and Varzeqan). The Bruninks-Oseretsky test (1978) was utilized to assess gross motor development, and the DSI foot scanning device was employed. For data analysis, discriminant analysis was conducted using SPSS software version 26 at a significance level of 0.05.<br />Findings: The results indicated that among the factors of motor development, agility, with a significance level of 0.005, was able to accurately predict 40.6% of the characteristics of different foot types. Factors such as balance (p=0.502), bilateral coordination (p=0.252), and strength (p=0.653) were not significant. Specifically, agility correctly predicted 37.5% of flat feet, 54.5% of Pes Cavus, and 43.8% of standard foot types.<br />Discussion and Conclusion: It can be concluded that agility, as a composite ability encompassing speed, balance, and strength, is highly capable of distinguishing various foot structures. Under specific conditions, it may serve as a predictive factor for foot structure, especially in cases of Pes Cavus (hollow foot). مقدمه: تغییر در ساختار فیزیکی و آناتومیکی پا می تواند توانایی های حرکتی را تحت تأثیر قرار داده است. بدین منظور پژوهش حاضر با هدف بررسی قابلیت تفکیک ناهنجاری‌های کف پا توسط مهارت های حرکتی درشت در کودکان انجام گرفت. <br />روش: تحقیق حاضر از نوع همبستگی است که به روش تحلیل تشخیص در یک جامعه نسبتاً بزرگ از دختران و پسران 7 تا 12 سال انجام گرفت. بدین منظور 456 نفر به روش نمونه‌گیری هدفمند از فرزندان کارکنان شرکت مس سونگون (از شهرهای تبریز، اهر و ورزقان) انجام شد. آزمون برونینکس-اوزرتسکی برای رشد حرکتی و دستگاه اسکن کف پا مورد استفاده قرار گرفت. تجزیه و تحلیل داده‌ها آزمون تحلیل تشخیص با نرم‌افزار اس.پی.اس. اس نسخه 26 در سطح معناداری 05/0 استفاده شد. <br />یافته‌ها: نتایج نشان داد که از بین عوامل رشد حرکتی، عامل چابکی با سطح معناداری 005/0 قادر بود 6/40 درصد از ویژگی های انواع کف پا را به درستی پیش‌بینی کند و عامل تعادل (502/0= p)، هماهنگی دو سویه (252/0= p) و قدرت (653/0=p) معنادار نبود. درواقع عامل چابکی 5/37 درصد از کف پای صاف، 5/54 درصد از کف پای گود و 8/43 درصد از کف پاهای استاندارد به درستی پیش بینی شد.<br />بحث و نتیجه‌گیری: می‌توان نتیجه گرفت که توانایی حرکتی چابکی بعنوان یک توانایی ترکیبی از سرعت حرکت، تعادل و قدرت توانمندی بالایی در متمایزساختن انواع ساختارهای کف پا دارد و در شرایط خاص می‌تواند بعنوان عامل پیش‌بینی کننده ساختار کف پا و به ویژه کف پای گود مورد استفاده قرار گیرد. https://mmbj.tabrizu.ac.ir/article_20856_5b62757a6cb0c0292c3b4fe95ab31ab1.pdf

دانشگاه تبریز ذهن، حرکت و رفتار 2980-8820 4 2 2025 10 23 Presenting a causal model of self-awareness Patients with multiple sclerosis based on visual-spatial transformation; Mediating role of Mental balance (application of path analysis) ارائه مدل علّی خودآگاهی در بیماران مبتلا به ام اس بر اساس تحول دیداری-فضایی؛ نقش واسطه ای تعادل ذهنی(کاربرد تحلیل مسیر) 173 189 20861 10.22034/mmbj.2025.63120.1109 FA مهدی یوسف وند گروه آموزش علوم تربیتی، دانشگاه فرهنگیان، صندوق پستی 888-56441 تهران، ایران مرضیه محمداصلانی کارشناسی ارشد روانسنجی، دانشگاه علامه طباطبایی تهران، تهران، ایران احمد حقی عضو هیات علمی، گروه روانشناسی، دانشگاه لرستان، خرم‌آباد، ایران الهه آخشی کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی، دانشگاه آزاد گرمسار، گرمسار، ایران زهرا زیار کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی، دانشگاه آزاد بروجرد، بروجرد، ایران Journal Article 2024 08 24 The aim of the present study is to present a causal model of self-awareness based on visual-spatial transformation; The mediating role was mental balance. The design of the current research was practical in terms of purpose, and in terms of data collection, it included quantitative studies based on the correlation approach using path analysis. The statistical population included all patients suffering from multiple sclerosis in Borujerd city in 1402-1403, and 300 people were selected as a sample using the Krejsi-Morgan table using available sampling method. Visual-spatial transformation questionnaires, mental balance questionnaire and self-awareness questionnaire were used to collect data. The obtained data were analyzed using SPSS version 24 and AMOS software. The findings showed that the standard coefficients of the path of visual-spatial transformation to mental balance (P<0.001, β=0.60), the path of visual-spatial transformation to self-awareness (P<0.001, β=0.67) And the standard coefficient of the path of mental balance to self-awareness (P < 0.001, β = 0.57) is significant at the significance level of P < 0.01. Also, the findings showed that 34% of the variance of mental balance and 42% of the variance of self-awareness were explained by the current model. In addition, to investigate the significance of the mediating role of mental balance, the bootstrap maximization method was used in AMOS software, and the results showed that mental balance plays a role as a mediating variable in the relationship between visual-spatial transformation and self-awareness. slow Therefore, according to the obtained results, it is obvious that the increase in mental balance and consequently the increase in the level of visual-spatial transformation will improve the level of self-awareness in patients with multiple sclerosis, and it is suggested that the officials concerned with the role of mental balance as Mediator and promoter of visual-spatial transformation and self-awareness should be paid more attention. هدف مطالعه حاضر ارائه مدل علّی خودآگاهی بر اساس تحول دیداری‌فضایی با نقش واسطه‌ای تعادل ذهنی بود. طرح پژوهش حاضر کاربردی و به لحاظ جمع‌آوری داده‌ها کمی و مبتنی بر رویکرد همبستگی با استفاده از تحلیل مسیر بود. جامعه آماری شامل کلیه بیماران مبتلا به ام‌اس شهر بروجرد در سال 1403-1402 بودند که تعداد 300 نفر به روش نمونه‌گیری در دسترس به عنوان نمونه انتخاب شدند. از پرسشنامه-های تحول دیداری‌فضایی، تعادل ذهنی و پرسشنامه خودآگاهی برای گردآوری داده‌ها استفاده شد. داده‌های بدست آمده با استفاده از نرم-افزارهایSPSS نسخه24 و AMOS تجزیه و تحلیل شدند. یافته‌ها نشان داد که ضرایب استاندارد مسیر تحول دیداری‌فضایی به تعادل ذهنی(001/0>P، 60/0=β)، مسیر تحول دیداری‌فضایی به خودآگاهی(001/0>P، 67/0=β) و ضریب استاندارد مسیر تعادل ذهنی به خودآگاهی(001/0>P، 57/0=β) در سطح معنی‌داری01/0>p معنی‌دار است. همچنین یافته‌ها نشان داد که 34 درصد از واریانس تعادل ذهنی و 42 درصد از واریانس خودآگاهی به‌وسیله مدل حاضر تبیین شد. علاوه بر این برای بررسی معنی‌داری نقش میانجی تعادل ذهنی از روش بیشینه‌نمایی بوت‌استراپ در نرم‌افزار AMOS استفاده شد. نتایج نشان داد که تعادل ذهنی در بین رابطه بین تحول دیداری‌فضایی و خودآگاهی به عنوان متغیر میانجی ایفای نقش می‌کند. بنابراین و با توجه به نتایج بدست آمده بدیهی است که افزایش تعادل ذهنی و به تبع آن افزایش سطح تحول دیداری‌فضایی باعث ارتقای میزان خودآگاهی در بیماران مبتلا به ام‌اس می‌شود که پیشنهاد می‌شود که مسولین ذیربط به نقش تعادل ذهنی به عنوان میانجی و ارتقادهنده تحول دیداری‌فضایی و خودآگاهی توجه بیشتری داشته باشند. https://mmbj.tabrizu.ac.ir/article_20861_ac45d5331da4ae751299c56f2797058d.pdf

دانشگاه تبریز ذهن، حرکت و رفتار 2980-8820 4 2 2025 10 23 The Effect of 8 Months Training With Fundamental Motor skills in a Cognitive-Motor Climate Based on The TARGET Approach on Body Composition and Motor Performance of Children With Low Economic Status تاثیر 8 ماه تمرین با مهارت حرکتی بنیادی در یک محیط شناختی حرکتی مبتنی بر رویکرد TARGET بر ترکیب بدن و عملکرد حرکتی کودکان دارای وضعیت اقتصادی پایین 190 210 20862 10.22034/mmbj.2025.66466.1166 FA محمد حسین زمانی گروه تربیت بدنی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه جهرم، جهرم، ایران کریم بهارلویی گروه تربیت بدنی ـ واحد بهبهان - دانشگاه آزاد اسلامی- بهبهان- ایران ایوب هاشمی گروه تربیت بدنی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه یاسوج، یاسوج، ایران حمید قبادی گروه تربیت بدنی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران منصور هیلاوی نیسی گروه تربیت بدنی، دانشگاه فرهنگیان رسول اکرم اهواز، اهواز، ایران Journal Article 2025 04 07 Teaching fundamental motor skills is an important principle in childhood. Unfortunately, overweight and obese children show significant delays in these skills. Research in the field of fundamental motor skills and body composition has been neglected. Therefore, the aim of the present study was to investigate the effect of an 8-month fundamental motor skill intervention based on a cognitive motor environment on the body composition and motor performance of children with low economic status. The population of this study was male children aged 6-8 years, from which 118 children were randomly selected and divided into two intervention and control groups. The instruments used in this study included Movement Assessment Battery of Children, standard weight balance scale for measuring weight, stadiometer for measuring height, and bioelectrical impedance body composition device for measuring fat mass (FM), fat-free mass (FFM), and body composition (BMI). Initially, motor performance, body composition measures, height, weight, and BMI were recorded as pre-test scores of the groups. The training period consisted of 8 months, two sessions per week, and 30 minutes of activity. After the 8-month training intervention, post-tests of motor performance, body composition, height, weight, and BMI were taken from the subjects. The statistical data showed an improvement in motor performance (P=0.001), a significant decrease in fat mass (P=0.001) and body composition (P=0.001), and a significant increase in lean mass (P=0.001) as a result of eight months of fundamental motor skills training. The findings of the present study showed that this intervention can improve motor performance and delay the increase in FM. Overall, it is suggested that this approach be used to prevent obesity and emphasize the importance of measuring body composition in children. Keywords: Fundamental motor skills, motivational-expertise climate, body composition, children with low economic status. تحقیقات در حوزه مهارت های حرکتی بنیادی و ترکیب بدن مورد غفلت واقع شده است. بنابراین هدف تحقیق حاضر بررسی تاثیر 8 ماه مداخله مهارت حرکتی بنیادی مبتنی در یک محیط شناختی حرکتی بر ترکیب بدنی و عملکرد حرکتی کودکان با وضعیت اقتصادی پایین می باشد. جامعه این تحقیق کودکان پسر 8-6 سال بودند که از بین آن ها 118 کودک به صورت تصادفی انتخاب و به دو گروه مداخله و کنترل تقسیم بدنی شدند. ابزار مورد استفاده در این تحقیق شامل مجموعه ارزیابی حرکتی برای کودکان، مقیاس متعادل وزنه استاندارد برای اندازه گیری وزن، استادیومتر برای اندازه گیری قد و دستگاه ترکیب بدن امپدانس بیوالکتریک برای اندازه گیری توده چربی (FM)، توده بدون چربی (FFM) و ترکیب بدن (BMI) بود. در ابتدا، عملکرد حرکتی، اندازه های ترکیب بدن، قد، وزن و BMI به عنوان نمرات پیش آزمون گروه ها ثبت گردید. دوره تمرین شامل 8 ماه، دو جلسه در هفته و 30 دقیقه فعالیت بود. پس از اتمام مداخله 8 ماهه تمرینی مجددا پس آزمون عملکرد حرکتی، اندازه های ترکیب بدن، قد، وزن و BMI از آزمودنی ها گرفته شد. نتایج داده‌های آماری بهبود عملکرد حرکتی(001/0=P)، کاهش معنادار توده چربی(001/0=P) و ترکیب بدنی (001/0=P) و افزایش معنادار توده بدون چربی (001/0=P) را در نتیجه هشت ماه تمرینات مهارتهای حرکتی بنیادی نشان داد. یافته‌های مطالعه حاضر نشان داد که این مداخله می‌تواند سبب بهبود عملکرد حرکتی شود و افزایش FM را به تأخیر بیندازد. https://mmbj.tabrizu.ac.ir/article_20862_d5dfdfac41cf52f611e729d3e80e8439.pdf