https://mmbj.tabrizu.ac.ir/ ذهن، حرکت و رفتار fa daily 1 Tue, 21 Apr 2026 00:00:00 +0330 Tue, 21 Apr 2026 00:00:00 +0330 https://mmbj.tabrizu.ac.ir/article_19777.html تعامل موثر والدین و معلم تربیت‌بدنی در ارتقای سلامت جسمانی، روانی و رشد اجتماعی-عاطفی دانش‌آموزان موثر می‌باشد. با این حال، برخی عوامل موثر می‌تواند این تعامل را محدود یا تقویت کند. این پژوهش کیفی با هدف بررسی مولفه‌های موثر در تعامل بین والدین و معلم از دیدگاه معلم تربیت‌بدنی انجام شده است. از لحاظ هدف، این تحقیق کاربردی و از نظر روش، کیفی و از نوع تجربه زیسته توصیفی است. 16 معلم تربیت‌بدنی با استفاده از روش نمونه‌گیری هدفمند ملاک‌دار انتخاب شدند و داده‌ها از طریق ابزار مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته و عمیق گردآوری شدند. تجزیه و تحلیل داده‌ها با روش هفت مرحله‌ای کلایزی شامل مرور دقیق متن مصاحبه‌ها، و شناسایی ساختار اصلی و به کمک نرم‌افزار MAXQDA نسخه 2020 انجام شد. یافته‌ها نشان داد که مولفه‌های اصلی شامل ویژگی‌های روانشناختی، برقراری ارتباط و همکاری، شرکت در جلسات، عوامل اقتصادی، امکانات و تجهیزات ورزشی، آشنایی با اهداف تربیت‌بدنی، آگاهی از وضعیت سلامتی و وضعیت جسمانی بودند؛ همچنین، 31 زیرمولفه شناسایی شد. به طور کلی، پیشنهاد می‌شود سیستم آموزشی از مولفه‌های موثر شناسایی‌شده در این پژوهش برای بهبود تعامل بین معلم تربیت‌بدنی و والدین بهره گیرد و برنامه‌هایی برای آموزش و تعامل موثر بین والدین و معلمان برگزار شود. https://mmbj.tabrizu.ac.ir/article_20139.html هدف:هدف پژوهش حاضر، ارایه مدل ساختاری موفقیت ورزشی براساس اضطراب رقابتی و ادراک از شکست با میانجی گری ادراک حمایت اجتماعی در دانش آموزان ورزشکار دوره دوم متوسطه بود. روش‌ها:‌ به‌ لحاظ‌ ماهیت‌ و اهداف‌، این‌ پژوهش‌ از نوع‌ کاربردی و برای اجرای آن‌ از روش‌ همبستگی‌ استفاده‌ شده‌ است‌. جامعه آماری این پژوهش، شامل کلیه دانش آموزان ورزشکار دوره دوم متوسطه عجب شیر به تعداد 352 نفر بودند. نمونه آماری براساس جدول کرجسی و مورگان به تعداد 185 نفر از طریق روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شد. برای جمع آوری اطلاعات از پرسشنامه های اضطراب رقابتی مارتنز و ترس از ارزیابی شکست در عملکرد توسط کانروی و همکاران ، ادراک حمایت اجتماعی زیمت، دالم و فارلی و پرسشنامه موفقیت ورزشی موسوی و واعظ‌موسوی استفاده شد. برای تجزیه و تحلیل اطلاعات از تحلیل مسیر از طریق نرم افزار Spss و Amos استفاده شد. یافته‌ها: نتایج نشان داد که اضطراب رقابتی و ادراک از شکست و ادراک حمایت اجتماعی توانایی پیش بینی موفقیت ورزشی را دارند و اضطراب رقابتی و ادراک از شکست با میانجی گری ادراک حمایت اجتماعی بر موفقیت ورزشی اثر غیر مستقیم دارند. و نتیجه گرفته می شود می توان از طریق متغیرهای پیش بین و میانجی موفقیت ورزشی را در دانش آموزان ورزشکار پیش بینی کرد. https://mmbj.tabrizu.ac.ir/article_20298.html هدف از تحقیق حاضر بررسی تأثیر بازی‌های انفرادی و گروهی بر سطح شایستگی مهارت حرکتی در کودکان اختلال هماهنگی رشدی بود. پژوهش حاضر، از نوع نیمه تجربی با طرح پیش‌آزمون- پس‌آزمون است. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل کودکان اختلال هماهنگی رشدی شهر مشهد با دامنه سنی 8-9 سال بودند. برای این منظور تعداد 45 نفر روش نمونه‌گیری در دسترس و هدفمند انتخاب‌شده و پس از کسب رضایت‌نامه کتبی به‌صورت تصادفی دریکی از سه گروه بازی‌های انفرادی، گروهی و کنترل زیر اختصاص داده شدند. ابزار مورداستفاده در این تحقیق نسخه فارسی پرسشنامه اختلال هماهنگی رشدی، آزمون MABC و آزمون BOT-2 بود. روش اجرا به این صورت بود که ابتدا پیش‌آزمون BOT-2 از آزمودنی‌ها گرفته شد سپس مداخله تحقیق به‌صورت گروهی و انفرادی برای مدت 8 هفته، دو بار در هفته و برای 45 دقیقه اجرا گردید. پس از اتمام مداخله مجدداً پس‌آزمون BOT-2 از آزمودنی‌ها گرفته شد. داده‌ها به روش آماری تحلیل کوواریانس با پیگردی بنفرونی تجزیه‌وتحلیل شد. نتایج این تحقیق نشان داد که مداخله بازی‌های گروهی و انفرادی نسبت تأثیر معناداری بر بهبود رشد حرکتی کودکان داشتند. همچنین در مورد تفاوت بین گروه‌ها نتایج نشان داد که بازی‌های گروهی نسبت دو گروه دیگر برتری بیشتری داشت (001/0=sig). بنابراین، با توجه به اثرگذاری بیشتر بازی‌های گروهی به مربیان و کار درمان‌ها پیشنهاد می‌شود تا برای غنی‌سازی شرایط مداخلات تمرینی خود از شیوه بازی‌های گروهی استفاده کنند. https://mmbj.tabrizu.ac.ir/article_20926.html با توجه به نقش مهم ورزش‌های دانشگاهی در ارتقای سلامت روانی و اجتماعی دانشجویان، هدف پژوهش حاضر بررسی تأثیر مشارکت در المپیاد فرهنگی‌ورزشی بر کیفیت زندگی اجتماعی دانشجو- معلمان دختر دانشگاه فرهنگیان کشور بود. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش گردآوری داده‌ها، توصیفی از نوع علی- مقایسه‌ای بود. جامعه آماری شامل کلیه دانشجو- معلمان دختر استان اصفهان در سال تحصیلی 1402- 1401 بود. نمونه‌ای به حجم 317 نفر به روش نمونه‌گیری خوشه‌ای تصادفی انتخاب شد و در دو گروه شرکت‌کننده و غیرشرکت‌کننده در المپیاد فرهنگی‌ورزشی قرار گرفتند. ابزار گردآوری داده‌ها شامل پرسش‌نامه‌های سرمایه اجتماعی (ناهاپیت و گوشال، ۱۹۹۸)، نشاط اجتماعی (طالب‌زاده شوشتری، ۲۰۲۱) و بهزیستی اجتماعی (کیز، ۱۹۹۸) بود. داده‌ها با استفاده از آزمون t مستقل و آزمون لوین برای بررسی همگنی واریانس‌ها در نرم‌افزار SPSS نسخه 23 تحلیل شد. نتایج نشان داد بین دو گروه شرکت‌کننده و غیرشرکت‌کننده در متغیرهای سرمایه اجتماعی، نشاط اجتماعی و بهزیستی اجتماعی تفاوت معناداری وجود دارد (p < 0.05)، به‌طوری‌که دانشجویان شرکت‌کننده در المپیاد نمرات بالاتری کسب کردند. بر اساس نتایج این پژوهش، مشارکت در رویدادهای فرهنگی‌ورزشی می‌تواند نقش مؤثری در ارتقای کیفیت زندگی اجتماعی دانشجو- معلمان ایفا کند. https://mmbj.tabrizu.ac.ir/article_20996.html هر دو شایستگی‌های حرکتی واقعی و ادراک شده نقش مهمی در تحقیقات رشد حرکتی و رشد فیزیکی و روانی کودکان دارند. علیرغم اهمیت این موضوع در کودکان خردسال، ابزارهای بسیار کمی در این حوزه وجود داشته و برخی نسخه‌های متنی فاقد توجیه برای درک کودکان در سنین پایین‌تر است. هدف مطالعه، روان‌سنجی ابزار شایستگی‌های حرکتی پایه ادراک شده در کودکان پایه اول و دوم دبستان (SEMOK-1-2) بود. این مقیاس هشت گویه‌ای دو بعد حوزه‌های شایستگی «حرکت خود» و «حرکت شی» ارزیابی می‌کند. تعداد 187 کودک 8-6 ساله پایه اول و دوم ابتدایی (79 دختر و 108 پسر) به روش خوشه‌ای چندمرحله‌ای انتخاب و مقیاس هشت سؤالی شایستگی حرکتی ادراک شده را تکمیل کردند. برای تعیین پایایی پرسشنامه از ضریب آلفای کرونباخ و برای تعیین روایی ابزار از روایی سازه به روش تحلیل عاملی تأییدی استفاده شد. ضریب آلفای کرونباخ و نتایج تحلیل عاملی تأییدی نشان داد که نسخۀ فارسی این پرسشنامه از ساختار دو عاملی (هشت سؤالی) پرسشنامۀ اصلی حمایت می‌کند و دارای همسانی درونی مطلوبی است. شاخص‌های برازش دارای مقادیر قابل قبولی بود. نتایج این پژوهش نشان می‌دهد نسخۀ فارسی مقیاس تصویری «شایستگی حرکتی پایه ادراک شده در دوره کودکی» روایی و پایایی قابل قبولی داشته و می‌‌تواند برای ارزیابی شایستگی‌های حرکتی ادارک شده در زمینه تربیت بدنی استفاده شود. بنابراین به معلمان ورزش و مربیان توصیه می‌شود از این ابزار برای ارزیابی شایستگی حرکتی ادراک شده کودکان کلاس اول و دوم ابتدایی استفاده کنند. https://mmbj.tabrizu.ac.ir/article_21297.html هدف از پژوهش حاضر بررسی اثربخشی درمان گروهی شناختی-رفتاری بر استرس و اعتماد به‌نفس ورزشکاران حرفه‌ای آسیب‌دیده بود. در این مطالعه نیمه‌آزمایشی، ۳۲ ورزشکار آسیب‌دیده به روش نمونه‌گیری در هدفمند انتخاب و به‌صورت تصادفی در دو گروه ۱۶ نفره آزمایش و کنترل قرار گرفتند. گروه آزمایش تحت ۸ جلسه ۹۰ دقیقه‌ای درمان گروهی شناختی-رفتاری قرار گرفت. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه‌های استرس ادراک شده کوهن و عزت نفس آیزنک بود که در سه مرحله پیش‌آزمون، پس‌آزمون و پیگیری دو ماهه تکمیل شد. نتایج تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر نشان داد اثر اصلی گروه بر متغیرهای استرس(13.984F=، 0.002p=،0.332η²=) و اعتماد به‌نفس(21.125F=، 0.001p=، 0.585η²=) معنی‌دار است. همچنین اثر تعامل گروه × زمان برای استرس(7.460F=،0.001p= )و اعتماد به‌نفس(14.445F=، 0.001p=) معنی‌دار بود. مقایسه‌های زوجی در گروه آزمایش کاهش معنی‌دار استرس را از پیش‌آزمون به پس‌آزمون با میانگین تفاوت 7.818 (0.001p=) و افزایش معنی‌دار اعتماد به‌نفس را از پیش‌آزمون به پس‌آزمون با میانگین تفاوت 1.667 (0.003p=) نشان داد. این اثرات در مرحله پیگیری نیز پایدار باقی ماند. نتایج این مطالعه، از درمان گروهی شناختی-رفتاری به‌عنوان یک مداخله مؤثر برای بهبود سلامت روانی و تسریع فرآیند بهبودی در ورزشکاران حرفه‌ای آسیب‌دیده حمایت می‌کند. https://mmbj.tabrizu.ac.ir/article_21448.html پژوهش حاضر با هدف تعیین ارتباط بین حالات خلقی و سبک های تصمیم‌گیری با نقش میانجی حافظه کاری در ورزشکاران زنجان در سال 1402 انجام شد. جامعه‌ی آماری پژوهش شامل تمام ورزشکاران زن و مرد شهر زنجان در رشته‌های ورزشی انفرادی و تیمی بود که با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس 245 نفر به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند. ورزشکاران انتخاب شده در رشته های تکواندو، کاراته، تنیس روی میز و بدمینتون (انفرادی) و فوتسال، والیبال، هندبال و بسکتبال (تیمی) به مدت 3 تا 7 سال به فعالیت ورزشی می‌پرداختند. حافظه‌کاری ورزشکاران از طریق نرم افزار سنجش حافظه‌کاری وکسلر سنجیده شد. سپس آزمودنی‌ها به پرسشنامه‌ی سبک‌های عمومی تصمیم‌گیری اسکات و بروس و پرسشنامه‌ی حالات خلقی برومز پاسخ دادند. نتایج تجزیه و تحلیل داده‌‌ها، حاکی از تأثیر معنا‌دار افسردگی، شادکامی، خشم و سردرگمی بر حافظه کاری بود. همچنین تأثیر معنادار حافظه‌کاری بر سبک های تصمیم گیری عقلائی، وابسته، شهودی و اجتنابی نشان داده شد. بر اساس یافته‌های حاصل از این پژوهش می‌توان اظهار کرد حافظه‌کاری در ارتباط بین سبک‌های تصمیم‌گیری و حالات خلقی در ورزشکاران نقش میانجی دارد. https://mmbj.tabrizu.ac.ir/article_21449.html هدف این پژوهش بررسی تأثیر همزمان کیفیت خواب، سلامت روان و عملکرد شناختی بر تعادل پویا در بزرگسالان بود. در این مطالعه، ۸3 نفر (۵2 مرد و ۳۱ زن) با میانگین سنی ۷۰/۴۴ سال شرکت کردند. کیفیت خواب با پرسشنامه پیتسبورگ (PSQI)، سلامت روان با پرسشنامه GHQ-28 و عملکرد شناختی با آزمون استروپ ارزیابی شد. تعادل پویا نیز با دستگاه تعادل‌سنج پویای ایرانی سنجیده شد. تحلیل همبستگی پیرسون نشان داد که تعادل پویا به طور معناداری با کیفیت خواب، سلامت روان و عملکرد شناختی در هر دو گروه مردان و زنان ارتباط دارد. نتایج رگرسیون چندگانه نشان داد که در مردان، سلامت روان، کیفیت خواب و عملکرد شناختی همگی پیش‌بینی‌کننده‌های معنادار تعادل پویا بودند، در حالی که در زنان، سلامت روان و عملکرد شناختی نقش معناداری داشتند و کیفیت خواب پیش‌بینی‌کننده معناداری نبود. در مجموع، این سه متغیر بیش از ۵۰٪ از واریانس تعادل پویا را در هر دو جنس تبیین کردند. یافته‌ها نشان داد سلامت روان قوی‌ترین پیش‌بینی‌کننده تعادل پویا بود. همچنین تفاوت‌های جنسیتی در الگوهای ارتباط مشاهده شد، به طوری که کیفیت خواب نقش بیشتری در تعادل مردان نسبت به زنان ایفا کرد. این نتایج بر اهمیت در نظر گرفتن رویکرد چندعاملی برای بهبود تعادل، از جمله تقویت کیفیت خواب، ارتقای سلامت روان و بهبود عملکرد شناختی تأکید دارد. یافته‌های این پژوهش می‌تواند در طراحی برنامه‌های توانبخشی و ارتقای سلامت افراد میانسال به کار رود. با توجه به اهمیت تعادل پویا در فعالیت‌های روزمره بررسی هم‌زمان این سه عامل می‌تواند رویکرد مؤثرتری برای بهبود تعادل فراهم کند. https://mmbj.tabrizu.ac.ir/article_21456.html هدف: بیماری‌های قلبی-عروقی یکی از علل اصلی مرگ‌ومیر جهانی محسوب می‌شوند، به‌ویژه در کشورهای در حال توسعه. این پژوهش به بررسی ارتباط بین سطوح فعالیت بدنی و علائم اضطراب/افسردگی در بیماران کاندید آنژیوگرافی عروق کرونر پرداخت و نقش سن و جنسیت را نیز مورد بررسی قرار داد.روش‌ها: با استفاده از یک طرح توصیفی-همبستگی کمی، 103 بیمار (5/50% مرد، میانگین سنی 86/60±99/8 سال) از مراکز درمانی قم در سال‌های 1402-1403 مورد ارزیابی قرار گرفتند. ابزارهای استاندارد شامل پرسشنامه IPAQ-SF برای فعالیت بدنی و DASS-21 برای علائم روان‌شناختی بودند که با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه در نرم‌افزار SPSS نسخه 27 تحلیل شدند (05/0p>).نتایج: نتایج نشان‌دهنده ارتباط منفی معنادار بین اضطراب و تمام سطوح فعالیت بدنی (به جز فعالیت شدید) بود که قوی‌ترین رابطه برای پیاده‌روی متوسط مشاهده شد (32/0 β=-، 05/0 p>) در مقابل، افسردگی با فعالیت کلی و پیاده‌روی متوسط ارتباط مثبت نشان داد (28/0 β=، 05/0p> )که ممکن است نشان‌دهنده استفاده از فعالیت بدنی به عنوان مکانیسم مقابله‌ای باشد. سن به‌صورت منفی و معنادار تمام سطوح فعالیت بدنی را پیش‌بینی کرد (01/0p>) که بیشترین اثر را بر فعالیت کلی داشت (41/0β= -). تفاوت‌های جنسیتی تنها در مورد فعالیت شدید به آستانه معناداری نزدیک شد (23/0β=، 053/0p=) که می‌تواند نشان‌دهنده ترجیح‌های جنسیتی در شدت فعالیت باشد.نتیجه گیری: یافته‌های نشان دادند که اضطراب را به عنوان مانع اصلی فعالیت بدنی مورد توجه قرار دهند، توصیه‌های ورزشی متناسب با سن ارائه دهند، و ترجیحات جنسیتی در شدت فعالیت را مد نظر قرار دهند. https://mmbj.tabrizu.ac.ir/article_21524.html هدف: هدف این پژوهش مقایسه تأثیر دو روش آشکار و قیاسی بر عملکرد حرکتی و خودکارآمدی با توجه به نقش واسطه‌ای ظرفیت بازپردازش آگاهانه انجام شد.روش: جامعه آماری شامل کلیه دانش‌آموزان دختر ۱۳ تا ۱۵ سال بودند که تعداد 90 نفر بعنوان نمونه انتخاب و بر اساس نمرات پرسشنامه تمایل بازپردازش آگاهانه به دو گروه بالا و پایین تقسیم شدند. سپس به صورت تصادفی در شش گروه (آشکار با بازپردازش بالا/ پایین، قیاس با بازپردازش بالا/ پایین، و کنترل) قرار گرفتند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه تمایل بازپردازش آگاهانه، آزمون عملکرد پات گلف (فاصله توپ تا هدف)، و پرسشنامه خودکارآمدی بندورا بودند. روش اجرا در شش جلسه (پیش‌آزمون، تمرین، پس‌آزمون) و با ارائه دستورالعمل‌های آموزشی انجام شد. یافته‌ها: نتایج تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر، نشان داد که هر دو روش آموزشی منجر به بهبود عملکرد و خودکارآمدی شدند، اما گروه قیاس عملکرد بهتری نسبت به گروه آشکار داشت (p<0.05). همچنین، گروه‌های آشکار و قیاس هر دو نسبت به گروه کنترل، خودکارآمدی بالاتری نشان دادند (p<0.05)، اما تفاوت معناداری بین این دو روش در افزایش خودکارآمدی مشاهده نشد. برخلاف انتظار، ظرفیت بازپردازش آگاهانه نقش معناداری در تأثیر روش‌های آموزشی بر خودکارآمدی نداشت . نتیجه‌گیری: روش قیاسی به‌دلیل کاهش بار شناختی، عملکرد حرکتی را بهبود می‌بخشد، درحالی که هر دو روش آشکار و قیاسی به یک اندازه در ارتقای خودکارآمدی مؤثرند. با این حال، عدم تأثیر ظرفیت بازپردازش آگاهانه بر نتایج، نشان می‌دهد که احتمالا عوامل دیگری مانند ماهیت تکلیف یا سطح مهارت یادگیرنده، نقش کلیدی در نتایج داشته باشند. https://mmbj.tabrizu.ac.ir/article_21583.html برای اجرای حرکات ارادی سریع، یک افت در شاخص همکوشی رخ میدهد تا از طریق مقابله با همکوشی باثبات کننده قامت، اجرای حرکت سریع را تسهیل کند. پژوهش حاضر به بررسی ارتباط بین تنظیمات همکوشی پیش‌بینانه (ASA) و خطاها در اجرای تکلیف زمان‌بندی پیش‌بینی انطباقی پرداخت. بدین منظور، 20 شرکت کننده به‌صورت تصادفی انتخاب شدند و هرکدام 20 مرتبه ضربه فورهند تنیس را با وقفه 10 ثانیه‌ای بین کوشش‌ها اجرا کردند و داده‌های مربوط به فعالیت عضلانی 14 عضله، مرکز فشار، شتاب حرکت دست و خطای ثابت و متغیر ثبت شدند. از تحلیل مولفه‌های اصلی برای یافتن حالات عضلات و از رگرسیون چند متغیره برای یدست آوردن ماتریس ژاکوبین استفاده شد و در آخر با استفاده از روش مانیفولد کنترل نشده (UCM)، شاخص همکوشی محاسبه گردید. نتایج نشان داد که ASA در حدود 114 میلی‌ثانیه قبل از شروع حرکت اتفاق افتاد که نشان‌دهنده تنظیمات پیشخوراندی سیستم عصبی مرکزی است و همچنین ارتباط مثبت و معنی داری بین زمان شروع و دامنه ASA مشاهده شد؛ به این صورت که هرچه ASA زودتر رخ میداد دامنه افت در شاخص همکوشی نیز بزرگتر بود. با این حال، نتایج همبستگی پیرسون هیچ ارتباط معنی‌داری بین زمان وقوع یا دامنه ASA با خطاهای ثابت و متغیر در اجرای ضربه فورهند نشان نداد. این یافته‌ها نشان می‌دهد که در این شرکت‌کنندگان، ASA لزوماً منعکس‌کننده بهینه‌سازی مستقیم عملکرد نیست. با این حال، وجود ASA می‌تواند نشان‌دهنده سازوکارهای عصبی-عضلانی در حال توسعه در پاسخ به تکلیف پیش رو باشد. https://mmbj.tabrizu.ac.ir/article_21597.html تأثیر برنامه تربیت بدنی اسپارک بر جنبه‌های مختلف کودکان مبتلا به اوتیسم، از جمله مشارکت در فعالیت‌های بدنی، مهارت‌های اجتماعی و توانایی تاب‌آوری، به ندرت مورد بررسی قرار نگرفته است. به همین دلیل، این پژوهش به منظور بررسی تأثیر یک دوره برنامه تربیت بدنی اسپارک بر مشارکت در فعالیت‌های بدنی، مهارت‌های اجتماعی و توانایی تاب‌آوری در کودکان اوتیسم طراحی شد. این پژوهش از یک روش شبه تجربی استفاده کرده که شامل طرح پیش‌آزمون و پس‌آزمون با گروه کنترل می‌باشد. ۴۰ دانش‌آموز پسر 7 تا 8 ساله مبتلا به اوتیسم با استفاده از روش نمونه‌گیری دردسترس انتخاب و به‌طور تصادفی به دو گروه آزمایشی (اسپارک) و کنترل تقسیم شدند. از ابزارهای استاندارد برای اندازه گیری متغیرهای پژوهش استفاده شد. برنامه اسپارک شامل ۳۶ جلسه (۳ جلسه در هفته، هر جلسه 30 دقیقه) بود. داده‌ها با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس پردازش شدند. شرکت‌کنندگان در گروه‌های اسپارک و کنترل به ترتیب به طور میانگین 94/11 و 44/11 دقیقه در روز در فعالیت بدنی متوسط-تا-شدید شرکت کرده‌اند. همچنین، نتایج نشان داد که شرکت در برنامه تربیت بدنی اسپارک تأثیر مثبتی بر مشارکت در فعالیت‌های بدنی، مهارت‌های اجتماعی و توانایی تاب‌آوری این کودکان داشته است (05/0 > P). درنتیجه، توجه به مداخلات خاص مانند برنامه تربیت بدنی اسپارک در کلاس‌های تربیت بدنی کودکان با اختلالات ذهنی-جسمی از اهمیت بالایی برخوردار است. https://mmbj.tabrizu.ac.ir/article_17957.html Purpose: Dealing with diabetes is a challenging task for patients and can lead to depression in the long term. These two conditions negatively influence each other and the individual's quality of life. This study aimed to investigate the effect of three types of exercise on depression and quality of life in patients with diabetes type 2. Methods: The participants were 45 men (age: 55.24±8.11 years, weight: 89.5±13.4 kg, height: 171.85 ±6.98 cm, duration of diabetes: 12.51±6.46 years) with type 2 diabetes who was clinically free from signs and symptoms of cardiovascular disease. Participants were randomly assigned to one of four groups: aerobic training (n= 11), dynamic resistant training (n= 11), combined-training (n= 11), or a non-exercise control group (n= 12). The exercise groups performed aerobic and resistance exercises for 25-45 minutes daily, 3-5 times per week for 12 weeks. Quality of life and depression were measured with the quality of life questionnaire and the Beck depression questionnaire, respectively. Results: The results showed that quality of life was significantly improved and decreased symptoms of depression in all three types of aerobic, resistant, and combined-training groups compared with the control group (p < 0.05). The most improvement of the depression and quality of life parameters were related to aerobic and concurrent training, respectively. Conclusions: Three different exercise modalities (aerobic, resistant, and combined) can affect depression symptoms and, consequently, patients' quality of life with type 2 diabetes. Combined aerobic/resistance exercise provides additional benefits in some domains of quality of life and depressive symptoms. https://mmbj.tabrizu.ac.ir/article_17971.html هدف پژوهش حاضر بررسی ارتباط رفتارهای بین فردی معلمان با شاخص‌های انگیزشی و مراحل تغییر رفتار تمرینی دانش‌آموزان در کلاس تربیت‌بدنی با سیستم آموزش مجازی در دوران کرونا بود. بدین منظور، 318 نفر دانش‌آموز (274 دختر و 44 پسر) از شهرستان ارومیه در دوران کرونا به صورت نمونه در دسترس انتخاب شدند و پرسشنامه‌های رفتارهای بین فردی معلمان (IBQ)، تنظیمات رفتاری در فعالیت‌بدنی (BREQ) و مراحل تغییر رفتار تمرینی (SEBCQ) را تکمیل نمودند. به منظور بررسی ارتباط بین رفتارهای بین فردی معلمان با شاخص‌های انگیزشی، سن و وضعیت اجتماعی- اقتصادی از ضریب همبستگی پیرسون و ارتباط بین رفتارهای بین فردی معلمان و شاخص‌های انگیزشی دانش‌آموزان با مراحل تغییر رفتار از ضریب همبستگی اسپیرمن، همچنین از آنالیز مانوا جهت بررسی تفاوت بین دختران و پسران در متغیرهای اصلی پژوهش استفاده گردید و در نهایت از تحلیل تشخیص به منظور پیش‌بینی میزان قدرت پیش‌بینی متغیر ملاک (مراحل تغییر رفتار) توسط متغیرهای پیش‌بین (شاخص‌های انگیزشی و رفتارهای بین فردی معلمان) با سطح معناداری 05/0 استفاده شد. نتایج بیانگر اهمیت و نقش شاخص انگیزش خود-مختار در مراحل تغییر رفتار در کلاس تربیت‌بدنی مجازی بود. در واقع معلمان تربیت‌بدنی می‌توانند با ایجاد ساختارهای ارتباطی حامی نیازها در کلاس تربیت‌بدنی، مانند تشویق به پیش قدمی و ابتکار، اجازه شرکت در تصمیم‌گیری، ارائه حق انتخاب با اهداف و ارزش‌های دانش‌آموزان، ارائه بازخوردهای مشخص و سازنده، در درگیر شدن بیشتر در کلاس تربیت بدنی مؤثر واقع شوند. https://mmbj.tabrizu.ac.ir/article_17972.html با توجه به افزایش روزافزون کمردرد در جامعه به دلایلی از جمله تغییر وضعیت‌‌های بر خلاف اصول ارگونومیکی در شرایط ایستا و پویا در فعالیت‌‌های روزمره، نقش مهم ورزش و سایر روش‌‌های درمانی را می توان به بهبود درد کمر نسبت داد. پژوهش حاضر به صورت نیمه آزمایشی با گروه آزمایش و کنترل انجام شد. جامعه آماری شامل زنان میانسال 45 تا 60 ساله مبتلا به کمردرد مزمن شهر تبریز بود. شرکت کنند‌‌گان به طور تصادفی انتخاب و به سه گروه 10نفره همگن تقسیم شدند. معیارهای ارزیابی قبل و بعد از مداخله، به ترتیب با استفاده از پرسشنامه‌‌های مک گیل، پیترزبورگ، اشنایدر و اس 36 بود. گروه‌‌‌‌های مداخله پروتکل مورد نظر را به مدت هشت هفته دریافت کردند. گروه کنترل در این مدت هیچ گونه فعالیت یا مداخله‌‌ای دریافت نکردند. پس از اعمال پروتکل مورد نظر، ارزیابی‌‌ها مجدداً اندازه گیری شد. به منظور بررسی فرضیه‌‌های تحقیق از آزمون تحلیل واریانس مکرر در سطح معنی داری 05/0 استفاده شد. نتایج پژوهش حاضر نشان داد که در پروتکل‌‌های مد نظر بر متغیر‌‌های امید به زندگی (001/0)، کیفیت زندگی (مقیاس درد فقط در تمرینات تأثیر معناداری داشت 0001/0)، کیفیت خواب (0001/0) (مقیاس مدت زمان خواب در تمرینات تأثیر معناداری داشت 0001/0) نتایج به دست آمد. تمرینات ویلیامز بر کیفیت درد (0001/0) نتایج معناداری داشت. با توجه به نتایج بدست آمده توصیه می‌‌شود متخصصین علوم حرکتی از تمرینات اصلاحی به عنوان روشی با اعتبار بالا در پروتکل‌‌های توانبخشی ورزشی برای ارتقای سلامت عمومی در کنار سایر برنامه‌‌های آموزشی استفاده کنند. https://mmbj.tabrizu.ac.ir/article_17973.html هدف از این مطالعه بررسی فعالیت الکتریکی عضلات ارکتور اسپاینا (ES) در دختران نوجوان سالم در حین راه رفتن با و بدون تکلیف حرکتی دوگانه (DT) بود. 20 دختر نوجوان سالم ( بین 11 تا 16 سال) به طور داوطلبانه در این مطالعه شرکت کردند. یک سیستم تجزیه و تحلیل حرکت VICON همزمان با یک سیستم الکترومیوگرافی اندازه گیری فعالیت الکتریکی EST6، EST10 و ESL3 در طول راه رفتن با و بدون DT استفاده شد. برای تجزیه و تحلیل آماری از آزمون تحلیل واریانس اندازه گیری مکرر و تی زوجی استفاده شد. نشان داد که در حین راه رفتن با DT، فعالیت EMG عضلات EST6، EST10 و ESL3 به طور معنی‌داری بیشتر از راه رفتن طبیعی در هر دو فاز ایستادن راست و چپ بود (0001/0=p). همچنین در مرحله نوسانی راه رفتن با DT، فعالیت EMG عضلات مورد مطالعه به طور معنی داری بیشتر از راه رفتن طبیعی بود (05/0p<). بدون در نظر گرفتن تأثیر عوامل دیگر، عضلات EST6 و ESL3 به ترتیب بیشترین و کمترین شدت را داشتند (001/0=p). اثر متقابل معنی داری بین DT و فاکتورهای عضلانی در هر دو مرحله ایستادن و نوسان راه رفتن مشاهده شد (001/0=p). وظیفه دوگانه تأثیر اصلی بر فعالیت EMG عضلات ES دارد. اثر DT بر فعالیت عضله ارکتور اسپاینا در نقاط مختلف ستون فقرات متفاوت بود. با توجه به اینکه کار دوگانه حرکتی می تواند فعالیت عضلات ارکتور اسپاینا را افزایش دهد. https://mmbj.tabrizu.ac.ir/article_18299.html با توجه به اینکه پانیک یکی از شایع‌ترین اختلالات اضطرابی است بر کیفیت زندگی و بهزیستی دانشجویان تاثیر منفی می‌گذارد. هدف از این پژوهش مقایسه بهزیستی روانشناختی و پانیک دانشجویان دختر تربیت‌بدنی و غیرتربیت بدنی می‌باشد. این مطالعه به روش پس‌رویدادی با طرح علی-مقایسه‌ای همچنین توصیفی از نوع همبستگی بود که برای جمع‌آوری داده‌ها پرسشنامه‌ها از طریق اطلاع‌رسانی در اختیار دانشجویان قرار گرفت. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیة دانشجویان دختر دانشگاه تبریز در سالتحصیلی 1401-1402 بودند که از این بین 89 نفر به روش نمونه‌گیری در دسترس به عنوان نمونه آماری انتخاب و به صورت الکترونیکی پرسشنامه‌ها را تکمیل نمودند. ابزاری که جهت گردآوری داده‌ها در این مطالعه استفاده شد شامل فرم اطلاعات دموگرافیک و پرسشنامه هراس آلبانی بارلو و زینبارگ (APPQ) برای سنجش اضطراب اجتماعی و پرسشنامه بهزیستی روانشناختی ریف برای سنجش بهزیستی روانشناختی دانشجویان می‌باشد. با توجه به اهداف پژوهش داده‌ها از روش مقایسه میانگین‌ها، آزمون t مستقل و همبستگی پیرسون توسط نرم افزار SPSSمورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد در مؤلفه‌های بهزیستی روانشناختی دانشجویان تربیت‌بدنی و غیر‌تربیت بدنی تفاوت معناداری وجود دارد و در دانشجویان تربیت-بدنی بهزیستی روانشناختی بالاتری نسبت به دانشجویان غیرتربیت‌‌بدنی گزارش شد. همچنین در مؤلفه‌های مربوط به پانیک، دانشجویان تربیت‌بدنی و غیر‌تربیت بدنی تفاوت معناداری مشاهده شد و دانشجویان تربیت‌بدنی پانیک کمتری نسبت به دانشجویان غیرتربیت‌بدنی داشتند. نتایج حاکی از آن است که شرکت و انجام فعالیت‌های بدنی و ورزشی باعث افزایش بهزیستی‌ روانشناختی در دانشجویان شده و اضطراب و هراس را در دانشجویان کاهش می‌دهد. https://mmbj.tabrizu.ac.ir/article_18300.html پژوهش حاضر با هدف رابطه بین سبک های تفکر و رفتارهای حفاظت از محیط زیست در ورزشکاران تدوین گردید. روش پژوهش از نوع مطالعات توصیفی-همبستگی مبتنی بر معادلات ساختاری بود. جامعه آماری تحقیق را کلیه ورزشکاران تشکیل دادند که با توجه به حجم جامعه نامحدود و بر اساس جدول مورگان تعداد 350 نفر بر اساس روش نمونه‌گیری تصادفی خوشه ای چندمرحله‌ای به عنوان نمونه انتخاب شدند. جهت جمع آوری اطلاعات از پرسشنامه‌های رفتارهای حفاظت از محیط زیست کایزر (1999) استفاده شد. پایایی پرسشنامه ها بر اساس ضریب آلفای کرونباخ به ترتیب برابر با854/0 و 832/0 بدست آمد. تجزیه و تحلیل داده‌ها از طریق آزمون پیرسون و معادلات ساختاری با نرم‌افزار AMOS صورت گرفت. با توجه به نتایج آزمون همبستگی پیرسون بین سبک تفکر کلی بر رفتارهای محیط زیستی تاثیر مثبت و معنی داری وجود دارد. به عبارت دیگر، افزایش تفکر کلی منجر به افزایش رفتارهای محیط زیستی می شود. اما تمامی ابعاد سبک تفکر به جز سبک تفکر جزئی، قضایی، محافظه کارانه بر رفتارهای محیط زیستی تاثیر معنی داری دارند.. https://mmbj.tabrizu.ac.ir/article_18313.html هدف: این مطالعه با هدف تعیین تاثیر سه مداخله مختلف ورزشی بر کیفیت خواب بیماران دیابتی مبتلا به نروپاتی محیطی انجام شد. روش: شرکت کنندگان 45 مرد دیابتی مبتلا به نروپاتی محیطی دارای اختلال خواب با شاخص کیفیت خواب پترزبورگ (PSQI ) > 5 بودند. شرکت کنندگان به طور تصادفی به چهار گروه تقسیم شدند: تمرین هوازی ، تمرین مقاومتی ، تمرین ترکیبی و کنترل. گروه های تمرینی به مدت 12 هفته روزانه 25 تا 45 دقیقه تمرینات هوازی و مقاومتی را 3 تا 5 بار در هفته انجام دادند. نمرات PSQI پایه و پس از 12 هفته تمرین ثبت شد. آزمون t زوجی و آنالیز واریانس یک راهه با آنالیز تعقیبی توکی، انجام شد. یافته: نتایج بهبود قابل توجهی را در نمرات PSQI در گروه های مداخله نشان داد (05/0 > P). اما نتایج آزمون تعقیبی توکی، بهبود بهتر کیفیت خواب را در گروه تمرین مقاومتی و ترکیبی نشان داد. همچنین تحلیل مؤلفه های کیفیت خواب نیز نشان داد که در هر سه گروه تمرین، بهبودی معناداری در تمام مولفه های کیفیت خواب در پس آزمون نسبت به پیش آزمون مشاهده شد (05/0 > P). نتیجه گیری: اگرچه تمرین مقاومتی و ترکیبی در مقایسه با تمرینات هوازی تأثیر بهتری بر کیفیت خواب دار، اما هر یک از انواع تمرینات را می توان با توجه به وضعیت عملکردی و پزشکی افراد برای بهبود کیفیت خواب استفاده کرد. https://mmbj.tabrizu.ac.ir/article_18420.html بر اساس نظریه خودمختاری، حمایت از نیازهای اساسی روانشناختی جنبه مهمی از تعاملات والدین با فرزندان است. این مطالعه با هدف بررسی نقش رفتارهای حامی- نیاز، تخریب کننده- نیاز و بی تفاوت والدین بر شاخص‌های روانشناختی دانش‌آموزان کم‌توان ذهنی آموزش‌پذیر انجام شد. مطالعه حاضر از نوع توصیفی- همبستگی است. جامعه آماری مطالعه را دانش‌آموزان کم توان ذهنی شهرستان مریوان تشکیل دادند. برای جمع‌آوری داده‌ها از پرسشنامه‌های رفتارهای بین فردی والدین بهاوسار (2019)، نیازهای اساسی روانشناختی چن (2015)، تنظیمات انگیزشی رایان و کانل (1989) و مقیاس بهزیستی داینر و امونز (1984) استفاده شد. داده‌ها با استفاده از آزمون همبستگی پیرسون تجزیه و تحلیل شد. نتایج نشان داد که رفتارهای حامی- نیاز والدین با انگیزه درونی، عاطفه مثبت و رضایت از نیازهای اساسی روانشناختی ارتباط مثبت و با تنظیم بیرونی، عاطفه منفی و سرخوردگی از نیازهای اساسی روانشناختی ارتباط منفی دارد (05/0>p ). رفتارهای تخریب‌کننده- نیاز والدین با تنظیم درون فکنی‌شده، بی‌انگیزگی، عاطفه منفی و سرخوردگی از نیازهای اساسی روانشناختی ارتباط مثبت و با تنظیم خودپذیر، عاطفه مثبت و رضایت از نیازهای اساسی روانشناختی ارتباط منفی دارد (05/0>p ). علاوه بر این، رفتارهای بی‌تفاوت والدین با تنظیم درون فکنی‌شده، تنظیم بیرونی، بی‌انگیزگی، عاطفه منفی و سرخوردگی از نیازهای اساسی روانشناختی ارتباط مثبت و با تنظیم خودپذیر، عاطفه مثبت و رضایت از نیازهای اساسی روانشناختی ارتباط منفی دارد (05/0>p ). با توجه به نتایج به دست آمده، به نظر می‌رسد سبک فرزندپروری حامی- نیاز در تقویت شاخص‌های روانشناختی مثبت و کاهش شاخص‌های روانشناختی منفی در دانش‌آموزان کم توان ذهنی آموزش‌پذیر مؤثر است. https://mmbj.tabrizu.ac.ir/article_18486.html به دلیل اپیدمی ویروس کووید19 و نیازمند قرنطینه کردن افراد دچار ابتلا به این ویروس که نتیجه آن عدم فعالیت بدنی خواهد بود، این موارد می‌‌‌‌‌تواند بر سلامت جسمی و روانی قشر سالمند اثرات منفی داشته است. این پژوهش به صورت شبه تجربی با طرح پیش‌ و پس آزمون با گروه کنترل بوده است. جامعه آماری سالمندان مرد با رده سنی 60 تا 70 سال شهر تبریز مبتلا به کرونا با میزان اکسیژن خون شریانی 85 درصد و بدون مصرف دارو بودند. جامعه آماری با همکاری اورژانس بیمارستان ولیعصر تبریز و به صورت در دسترس 40 نفر که در دو گروه تجربی و کنترل تقسیم شدند. حجم نمونه با استفاده از نرم افزار G.POWER توان آزمونی 86/0 بررسی گردید. در پیش آزمون ویژگی‌های روانشناختی و فاکتورهای قدرت و انعطاف‌‌‌‌پذیری، تعادل ایستا و پویا ارزیابی شد. گروه‌ تجربی پروتکل تمرینی منتخب را به مدت 4 هفته انجام دادند. گروه کنترل در این مدت هیچ گونه نداشتند. در پس آزمون مجددا سنجش متغیرهای پژوهش انجام گرفت. برای بررسی فرضیه‌های پژوهش از روش آماری چند متغیره تحلیل واریانس و لامبدای ویلکز در سطح معنی داری 05/0 استفاده شد. نتایج نشان داد که 4 هفته تمرینات بدنی در منزل بر ویژگی‌های روان شناختی 000/0 و به علاوه در فاکتورهای آمادگی جسمانی 000/0 سالمندان مبتلا به کرونا اثربخش است. با توجه به نتایج بدست آمده توصیه می‌‌شود جهت بهبود فاکتورهای جسمی و روانشناختی سالمندان مبتلا به کووید صرفا از تمرینات این پژوهش استفاده شود؛ با این حال نیازمند پژوهش‌‌‌‌های گسترده در این زمینه می‌‌‌باشیم. https://mmbj.tabrizu.ac.ir/article_18603.html چکیده هدف از پژوهش حاضر بررسی پیش‌بینی جهت‌گیری هدف در ورزش بر اساس سرسختی روان‌شناختی و عزت‌نفس دختران خوابگاه دانشگاه تبریز می‌باشد. روش پژوهشی حاضر از نوع توصیفی همبستگی بود که جامعه آماری این پژوهش شامل تمامی دختران مقیم خوابگاه شهدا دانشگاه تبریز در سال ۱۴۰۲ بود و ۱۸۰ نفر از آن‌ها به‌صورت نمونه‌گیری هدفمند انتخاب شدند. ابزار جمع‌آوری اطلاعات شامل پرسشنامه‌های جهت‌گیری هدف در ورزش، سرسختی روان‌شناختی اهواز و عزت‌نفس آیزنک بودند. تجزیه‌وتحلیل داده‌ها با استفاده از آزمون همبستگی پیرسون، آزمون کلموگروف اسمیرنف و رگرسیون چندگانه انجام شد. یافته‌های تحلیل رگرسیون نشان داد که با افزایش سرسختی روان‌شناختی، جهت‌گیری تکلیف‌مدار افزایش‌یافته و جهت‌گیری به سمت خودمداری کاهش‌یافته و همچنین با افزایش عزت‌نفس، جهت‌گیری تکلیف‌مدار نیز افزایش یافت. عبارت دیگر، دانشجویانی که سطح سرسختی روان‌شناختی بیشتری دارند، به بیشترین حد ممکن تمایل دارند که به‌طور مستقیم و هدفمند به اهداف ورزشی خود بپردازند، و همچنین افزایش سطح عزت‌نفس نیز می‌تواند این تمایل را تقویت کند. https://mmbj.tabrizu.ac.ir/article_18608.html مقدمه: هدف تحقیق حاضر مروری توصیفی بر مدل‌های مختلف تصویرسازی در علوم ورزشی بود که به شناسایی و ارائه مؤلفه‌های اثرگذار در تصویرسازی حرکتی و نقاط قوت و ضعیف هر کدام از این مدل‌ها پرداخته است. روش: تحقیق حاضر از نوع کیفی و کتابخانه‌ای بود. مقالات مربوط به مدل‎های تصویرسازی ذهنی در ورزش با جستجو در بانک‌های اطلاعاتی با استفاده از کلمات کلیدی مانند تصویرسازی حرکتی، تمرین ذهنی، تصویرسازی ورزشی و مدل‌های تصویرسازی ذهنی، جمع آوری شد. یافته‌ها: ده مدل مربوط به تصویرسازی ذهنی در ورزش شامل مدل‌های پایویو (1985)، هال و همکاران (1998)، مارتین و همکاران (1999)، مونرو و همکاران (2000)، جکسون و همکاران (2001)، هولمز و کولینز (2001)، وات و همکاران (2004)، دریدیگر و همکاران (2006)، مک اینتری و موران (2007) و گیلوت و کولت (2008) شناسایی شدند. بحث و نتیجه‌گیری: با توصیف هر کدام از مدل‌ها و معرفی عوامل مختلف تأثیرگذار در تمرین و اجرای تصویرسازی ذهنی در هر مدل و بررسی نقاط قوت و ضعف هر کدام، پیشنهادهای لازم در هر بخش ارائه شد و مسیری روشن به سوی مطالعات آتی فراهم گردید. کلید واژه‌ها: تصویرسازی ذهنی، تصویرسازی حرکتی، مدل، یادگیری حرکتی و روانشناسی ورزشی https://mmbj.tabrizu.ac.ir/article_19770.html Introduction: Prediction of the actions of others is an integral aspect of human interaction. Indeed, our survival depends on our understanding of others’ activities, intentions, and emotions. The objective of this study was to explore the impact of neurofeedback training on the enhancement of predictive motor control. Method: The population of the research comprised all students at Urmia University, from which 36 individuals (age = 23.20±1.96) were selected as available samples. They were then randomly assigned to three groups, neurofeedback, control, and training. The neurofeedback protocol involved activation of the right primary motor cortex and suppression of Mu waves (8-12 Hz) at the C4 point during a 30-minute session. Predictive motor control was assessed using variables indicative of performance and success on a manual tracking task. Participants were asked to trace a moving target along a circular path by adjusting the movement of the pointer by a target. This task was executed by manipulating game joysticks held in the non-dominant hand, where the direction of the joystick movements mirrored the intended path of the target. Results: The results revealed a significant difference between the training and neurofeedback groups compared to the control group in predictive control indicators, including TOT (p=0.003), CTT (p=0.02), DT (p=0.023), and V (p=0.002). However, no significant difference was observed between the two training groups (p>0.05). Conclusion: The findings of this study suggest that a single practice session and a single session of the neurofeedback program can be used interchangeably to acquire skills in predictive motor control. https://mmbj.tabrizu.ac.ir/article_19771.html Introduction: Children with Developmental Coordination Disorder (DCD) exhibit deficiencies in motor planning abilities and employ inefficient planning strategies. Motor imagery provides insight into the processes of motor planning and may serve as a beneficial intervention for improving action planning in children with DCD. Therefore, the aim of the present study was to investigate the impact of a motor imagery training program on the motor planning of children with DCD. Method: Motor imagery training was implemented in two groups of children, one with DCD and one without. The ability to perform motor imagery was assessed using a task of End State Comfort (ESC). The study employed an experimental design with a pre-post-test format, involving 36 children with DCD aged 7-12 years, who were randomly assigned to experimental (n=18) and control (n=18) groups. The sword task was used to evaluate action planning in this study, employing a combined intervention of explicit and implicit imagery. Results: The results of a repeated measures analysis of variance revealed a significant difference between the control and experimental groups (p=0.008), indicating that the experimental group demonstrated better planning strategies for end state comfort compared to the control group. Conclusion: These findings suggest that motor imagery training has the potential to improve motor planning in children with DCD. https://mmbj.tabrizu.ac.ir/article_20037.html هدف این تحقیق بررسی رابطه بین سبک‌های خود-حامی گری در نیازهای روان‌شناختی با اضطراب و عملکرد ورزشی در ورزشکاران است. در این مطالعه، مجموعاً ۱۰۶ ورزشکار دانشجو (میانگین سن = ۲۵.۸۹، انحراف معیار = ۴.۲۲) به‌صورت در درسترس از دانشگاه های مختلف تبریز انتخاب شده و به‌طور مجازی پرسشنامه‌ها را پر کردند. پرسشنامه‌های خود-حامی گری و خود-تخریبی با استفاده از تحلیل خوشه‌ای تجزیه و تحلیل شدند تا میانگین‌های اضطراب و عملکرد ورزشی ورزشکاران مقایسه شود. طبق نتایج مدل تحلیل خوشه‌ای دو مرحله‌ای، سه گروه به‌طور معناداری شناسایی شدند. نتایج تحلیل واریانس نشان داد که تفاوت معناداری بین سه گروه وجود دارد: (۱) میانگین پایین در خود-حامی گری و میانگین بالا در خود-تخریبی، (۲) میانگین پایین در خود-تخریبی و میانگین بالا در خود-حامی گری، و (۳) میانگین متوسط در خودتخریبی و میانگین متوسط در خود-حامی گری در سبک‌های خود-حامی گری، خود-تخریبی و عملکرد ورزشی. به‌طور خاص، افراد در گروه‌های ۲ و ۳ عملکرد ورزشی بهتری نسبت به گروه ۱ داشتند. این نتایج اهمیت نیازهای پایه روان‌شناختی و به‌ویژه خود-حامی گری در این نیازها برای عملکرد ورزشی را برجسته می‌کند که ملزومات کلیدی برای مربیان و روانشناسان ورزشی دارد.واژه‌های کلیدی: نیازهای روان‌شناختی، عملکرد، اضطراب، ورزشکاران، رویکرد حمایت از خود https://mmbj.tabrizu.ac.ir/article_20235.html مقدمه: هدف از پژوهش حاضر بررسی آموزش مهارت‌های حرکتی بر اساس هوش‌های چندگانه بر هیجان تحصیلی در کودکان مدارس ابتدایی بود. روش: روش پژوهش از نوع نیمه تجربی با طرح پیش آزمون_پس آزمون با سه گروه آزمایشی (هوش ریاضی، هوش موسیقیایی و هوش حرکتی) و یک گروه کنترل بود. جامعه آماری دانش‌آموزان پسر دوره ابتدایی (دامنه سنی 10-11 سال) شهرستان چایپاره و نمونه آماری شامل 60 نفر از طریق نمونه‌گیری هدفمند انتخاب شدند. آزمون هیجان تحصیلی پکران مورد بررسی قرار گرفت. گروه کنترل مهارت‌های حرکتی را به صورت سنتی و گروه‌های آزمایش بر اساس نوع هوش غالبشان به مدت 16 جلسه (هر هفته 2 جلسه، یک ساعته) آموزش دیدند. میانگین، انحراف استاندارد و آزمون تحلیل واریانس با اندازه‌گیری‌های مکرر و t وابسته در نرم افزار اس پی اس نسخه 25 در سطح معناداری 05/0 استفاده شد. یافته‌ها: نتایج نشان داد آموزش مهارت‌های حرکتی بر اساس هوش‌های چندگانه تأثیر مثبت بر هیجان تحصیلی دانش آموزان دارد؛ همچنین نتایج حاصل از آزمون تی مستقل در انواع گروه‌ها نشان داد که در آزمون هیجان تحصیلی، در هر سه گروه آزمایش، خرده مقیاس لذت از کلاس به طور معنا‌داری افزایش و خرده مقیاس‌های اضطراب، شرم، خشم، ناامیدی و خستگی به طور معنی‌داری کاهش یافت. بحث و نتیجه‌گیری: با توجه به نتایج حاصل از این پژوهش، پیشنهاد می‌شود در مدارس و سالن‌های ورزشی که برای کودکان در نظر گرفته شده است، برای افزایش هیجان‌های مثبت، معلمان و مربیان ورزشی، مهارت‌های حرکتی را بر اساس هوش‌های چندگانه آموزش دهند. https://mmbj.tabrizu.ac.ir/article_20236.html مقدمه: سه گانه تاریک شخصیت شامل ویژگی‌های روان‌رنجوری، خودشفتگی و ماکیاوالیسمی است که می‌توانند در بروز رفتارهای پرخطر سلامتی نقش داشته باشند. نشان داده شده است که فعالیت بدنی با هر دو ویژگی رابطه دارد. هدف: لذا هدف تحقیق حاضر بررسی مدل رابطه بین سه گانه تاریک شخصیت، رفتارهای پرخطر و فعالیت‌بدنی در دانشجویان عراقی بود. روش تحقیق: روش تحقیق توصیفی همبستگی بود که با جامعه آماری دانشجویان دانشگاه میسان عراق به روش نمونه گیری خوشه‌ای 186دانشجو بعنوان نمونه مشخص شد. ابزار مورد اندازه‌گیری شامل پرسشنامه‌های سه گانه تاریک شخصیت، فعالیت بدنی و رفتارهای پرخطر سلامتی بود. نتایج تحقیق با استفاده از نرم افزار اس پی اس اس نسخه 23 و روش های آماری ضریب همبستگی پیرسون و همچنین لیزرل نسخه 8/8 تحلیل شد. نتایج: همبستگی نشان داد که بین همه خرده مقیاس‌های تاریک شخصیت شامل خودشیفتگی (375/0-= r)، روان‌رنجوری (386/0-= r)، ماکیاوالیسمی (283/0-= r) با میزان فعالیت‌بدنی رابطه معناداری وجود دارد. همچنین نشان داده شد که بین فعالیت‌بدنی و رفتارهای پرخطر (530/0-= r)، قمار (404/0-= r)، خوردن تکانشی (198/0-= r) و رفتارهای بی‌پروا (541/0-= r) رابطه معناداری و همچنین بین فعالیت‌بدنی و پرخاشگری (172/0= r) رابطه مثبت و معناداری نشان داده شد. در نهایت مدل مفهومی کامل معنادار بود (000/0= RMSEA، مجذور کای= 00/0). بحث: نتایج با استفاده از اثرات میانجی و مثبت فعالیت‌بدنی بر ابعاد تاریک شخصیت شامل خلق و خو، همدلی و درک دیگران و مشارکت در به دست آوردن اهداف جمعی به جای اهداف فردی و اثر این عوامل بر کاهش رفتارهای پرخطر سلامتی بحث شد. https://mmbj.tabrizu.ac.ir/article_20237.html چکیده مقدمه: هدف تحقیق حاضر بررسی تأثیر آموزش خطی و غیرخطی کاراته بر شبکه های توجهی کاراته‌کاهای پسر نوجوان بود. روش: روش پژوهش از نوع نیمه تجربی با طرح پیش آزمون_پس آزمون بود که 24 نفر کاراته کای مبتدی به صورت در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و گروه کنترل تخصیص داده شدند. هر دو گروه طبق پروتکل تمرینی خود 12 هفته و هر هفته 3 جلسه تمرین کردند. آزمون شبکه‌های توجه (هشدار، جهت‌‎گیری، کنترل اجرایی)، قبل و بعد از دوره آموزشی بررسی شد. نتایج با استفاده از روش آماری تحلیل واریانس با اندازه‌گیری های مکررتحلیل شد. یافته‌ها: نتایج نشان داد که تمرین خطی منجر به تغییر در میانگین کل (0/001 = p) و شبکه کنترل اجرایی توجه (0/01 = p) می‌شود. همچنین تمرین غیرخطی نیز منجر به بهبود شبکه کنترل اجرایی توجه (0/01 = p) شده بود. با اینحال تفاوت آماری معناداری در هیچکدام از گروه‌ها در شبکه هشدار (0/87 = p) و جهت‌گیری (0/76 = p) در نتیجه تمرینات وجود نداشت. بحث و نتیجه‌گیری: نتایج به دست آمده با استفاده از نظریات پردازش اطلاعات در آموزش خطی و سیستم‌های پویا در آموزش غیرخطی به منظور حل مسأله و تناقضات و برنامه‌ریزی پاسخ تبیین شدند. https://mmbj.tabrizu.ac.ir/article_20764.html هدف از پژوهش حاضر، بررسی تأثیر تمرینات شناختی رایانه‌ای بر خودکارآمدی ورزشی و عملکرد پرتاب آزاد بسکتبالیست‌های نوجوان بود. این مطالعه از نوع نیمه‌تجربی با طرح پیش‌آزمون–پس‌آزمون همراه با گروه کنترل انجام گرفت. جامعه آماری شامل بسکتبالیست‌های نوجوان پسر در رده سنی ۱۵ تا ۱۷ سال بود که از میان آن‌ها 3۷ نفر به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب و به‌صورت تصادفی در دو گروه تجربی و کنترل تقسیم شدند. گروه تجربی به‌مدت ۵ هفته، هفته‌ای ۲ جلسه، تمرینات شناختی رایانه‌ای را با استفاده از نرم‌افزار "کاپیتان لاگ" انجام داد، در حالی‌که گروه کنترل تمرینات معمول بسکتبال را ادامه داد. ابزارهای جمع‌آوری داده شامل پرسشنامه خودکارآمدی ورزشی و آزمون پرتاب آزاد بسکتبال بود. نتایج تحلیل کوواریانس نشان داد که تمرینات شناختی رایانه‌ای منجر به افزایش معنادار خودکارآمدی ورزشی و بهبود عملکرد پرتاب آزاد شد. در کل، یافته‌ها بیانگر آن است تمرینات شناختی رایانه‌ای می‌توانند به‌عنوان روشی مؤثر در بهبود مؤلفه‌های روان‌شناختی و مهارتی ورزشکاران نوجوان به‌کار گرفته شوند. https://mmbj.tabrizu.ac.ir/article_20899.html کودکان مبتلا به اختلال طیف اتیسم در مقایسه با همتایان سالم عملکرد تعادلی ضعیف‌تری را نشان می‌دهند. از آنجا که قابلیت حفظ تعادل پیش‌نیاز انجام سایر فعالیت‌های حرکتی است، توجه بیش‌تر و ارتقاء آن را ضروری می‌سازد. تحقیق حاضر با هدف بررسی تاثیر اسب‌درمانی بر تعادل ایستا و پویا کودکان دارای اختلال طیف اوتیسم انجام شد. جامعه آماری پژوهش حاضر 24 کودک 12-9 سال مبتلا به اختلال طیف اوتیسم بود که به صورت پیش آزمون- پس آزمون در دو گروه آزمایش و کنترل انجام شد. شرکت کنندگان گروه آزمایش 16 جلسه اسب‌درمانی دریافت کردند. برای بررسی متغیر وابسته از آزمون برگ استفاده شد. تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار آماری SPSS نسخه 27 و روش آزمون آنالیز واریانس مرکب و آزمون تعقیبی بنفرونی انجام شد. نتایج تحقیق نشان داد که در امتیازات کسب‌شده در آزمون برگ، اسب‌درمانی به طور معنی‌داری موجب بهبود تعادل ایستا (001/0P<) و پویا (001/0P<) در گروه آزمایش در مقایسه با گروه کنترل شده است. نتایج تحقیق حاضر نشان‌گر تاثیر معنی‌داری اسب‌درمانی بر بهبود تعادل ایستا و پویا کودکان مبتلا به اختلال طیف اوتیسم بود لذا از اسب‌درمانی به عنوان یک روش مداخله‌ای مناسب برای بهبود تعادل کودکان مبتلا به اختلال طیف اوتیسم پشتیبانی می‌کند. https://mmbj.tabrizu.ac.ir/article_21195.html هدف از این تحقیق، بررسی میزان تأثیر خودگفتاری آموزشی به صورت خودکنترل و مربی‌کنترل بر یادگیری پاس فوتبال بود. 30 پسر غیرورزشکار با دامنه سنی 25-20سال به صورت داوطلبانه انتخاب شدند. ابتدا پیش‌آزمون عملکرد پاس فوتبال گرفته شد. سپس آزمودنی‌ها در 3 گروه 10 نفره خودگفتاری آموزشی خودکنترل، خودگفتاری آموزشی مربی‌کنترل و گروه کنترل قرار گرفتند. شرکت‌کنندگان پانزده جلسه به تمرین پاس فوتبال پرداختند بعد از آخرین جلسه تمرین، پس‌آزمون و بعد از 72 ساعت آزمون یادداری گرفته شد. پس از انجام مراحل تحقیق اطلاعات به دست آمده مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. برای آزمون فرضیه‌ها از روش تحلیل واریانس در سطح معنی‌داری 05/0 استفاده شد. از آزمون تعقیبی بونفرونی جهت مشخص شدن تفاوت گروه‏ها در مراحل مختلف استفاده گردید. نتایج تحقیق حاضر نشان داد که گروه‌های خودگفتاری خودکنترل و مربی‌کنترل عملکرد بهتری را نسبت به گروه کنترل هم در مراحل اکتساب و هم یادداری داشتند و تفاوتشان معنادار بود. به طور کلی با توجه به نتایج تحقیق می‌توان گفت که استفاده از تکنیک خودگفتاری می‌تواند در مراحل اولیه‌ی یادگیری پاس فوتبال، به عنوان یکی از مهارت‌های پایه‎ای در فوتبال که برای اجرا نیاز به تمرکز، هماهنگی و دقت دارد، مفید باشد. همچنین نتایج نشان داد که خودگفتاری به صورت خودکنترل می‌تواند از طریق افزایش انگیزه درونی موجب ارتقا تلاش شده و از این طریق مهارت را بهبود ببخشد. https://mmbj.tabrizu.ac.ir/article_21239.html هدف از تحقیق حاضر بررسی تأثیر بازی‌های چالشی هدفمند بر کارکردهای اجرایی در کودکان اختلال هماهنگی رشدی بود. پژوهش حاضر، از نوع نیمه تجربی با طرح پیش‌آزمون- پس‌آزمون است. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل کودکان اختلال هماهنگی رشدی شهر کرج با دامنه سنی 8-9 سال بودند. برای این منظور تعداد 40 نفر روش نمونه‌گیری در دسترس و هدفمند انتخاب‌شده و پس از کسب رضایت‌نامه کتبی به‌صورت تصادفی دریکی از دو گروه بازی‌های چالشی و غیر چالشی زیر اختصاص داده شدند. ابزار مورداستفاده در این تحقیق نسخه فارسی پرسشنامه اختلال هماهنگی رشدی، آزمون MABC و آزمون استروپ و ویسکانسین بود. روش اجرا به این صورت بود که ابتدا پیش‌آزمون استروپ و ویسکانسین از آزمودنی‌ها گرفته شد سپس مداخله تحقیق به‌صورت چالشی و غیر چالشی برای مدت 10 هفته، 2 بار در هفته و 45 دقیقه اجرا گردید. پس از اتمام مداخله مجدداً پس‌آزمون استروپ و ویسکانسین از آزمودنی‌ها گرفته شد. داده‌ها به روش آماری تحلیل کوواریانس تجزیه‌وتحلیل شد. نتایج این تحقیق نشان داد که بین تاثیر بازی‌های چالشی نسبت به غیر چالشی تفاوت معناداری در کارکردهای اجرایی وجود داشت؛ که این تفاوت به نفع گروه چالشی بود (001/0=sig). بنابراین، با توجه به اثرگذاری بیشتر بازی‌های چالشی به مربیان و کار درمان‌ها پیشنهاد می‌شود تا برای بهبود کارکردهای شناختی این افراد از این شیوه استفاده کنند. https://mmbj.tabrizu.ac.ir/article_21244.html پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه فراهم‌سازهای محیطی برای رفتار حرکتی با میزان فعالیت بدنی و هماهنگی درشت بدن در کودکان 8 تا 11 سال انجام شد. این مطالعه از نوع توصیفی-همبستگی بود. جامعه‌ی آماری شامل کلیه دانش‌آموزان 8 تا 11 ساله شهر تهران بود که از میان آنها 600 نفر به روش نمونه‌گیری تصادفی خوشه‌ای انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه‌ی جمعیت‌شناختی، پرسشنامه‌ی فراهم‌سازهای محیطی برای رفتار حرکتی (AMBS) ، آزمون هماهنگی حرکتی درشت بدن (KTK) و پرسشنامه‌ی فعالیت بدنی کودکان (PAQ-C) بود. داده‌ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون خطی در نرم‌افزار SPSS نسخه‌ 21 تحلیل شدند. یافته‌ها نشان داد که بین نمره‌ی کل فراهم‌سازهای محیطی با نمره‌ی کل هماهنگی حرکتی درشت (r=0.57) و همچنین با میزان فعالیت بدنی (r=0.63) رابطه‌ی مثبت و معناداری وجود دارد (P<0.05). علاوه بر این، نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد که فراهم‌سازهای محیطی قادرند 40 درصد از واریانس هماهنگی حرکتی درشت و 39 درصد از واریانس فعالیت بدنی کودکان را به طور معناداری پیش‌بینی کنند (P<0.05). بر اساس یافته‌های این پژوهش، به نظر می‌رسد غنی‌سازی محیط زندگی کودکان (خانه، مدرسه و فضاهای بازی) از طریق فراهم‌آوری امکانات، وسایل و فضای مناسب می‌تواند سهم بسزایی در بهبود هماهنگی حرکتی و افزایش سطح فعالیت بدنی آنان داشته باشد. بنابراین، توجه والدین، مربیان و برنامه‌ریزان به مقوله‌ی فراهم‌سازهای محیطی ضروری به نظر می‌رسد. https://mmbj.tabrizu.ac.ir/article_21245.html هدف: مطالعه حاضر با هدف واکاوی ارتباط متقابل میان شاخص عملکرد حرکتی با سه عامل اصلی آمادگی جسمانی (چابکی، تعادل و استقامت)، شاخص توده بدنی و کیفیت خواب در دانش‌آموزان دختر مقطع ابتدایی طراحی شده است. روش بررسی: جامعه آماری این پژوهش شامل دختران 7 تا 9 ساله شهرستان سبزوار بود که به روش نمونه‌گیری خوشه‌ای انتخاب شدند. تحقیق شامل حدود 125 دانش‌آموز دختر پایه‌های دوم و سوم دبستان بودند. برای ارزیابی متغیرهای پژوهش از آزمون غربالگری حرکتی عملکردی (FMS) جهت سنجش الگوی حرکتی، آزمون تعادل ایستا (لک لک) و آزمون تعادل پویا (تاندم)، آزمون چابکی (9×4 متر) و پرسشنامه عادات خواب کودکان (CSHQ) استفاده شد. به منظور تعیین ارتباط بین نمرات FMS با متغیرها از آزمون همبستگی اسپیرمن استفاده شد. سطح معنی داری در مطالعه حاضر کمتر 05/0 در خروجی نرم افزار SPSS نسخه 26 بود. یافته‌ها: نمرات FMS با تعادل پویا (27/0+) و استقامت (31/0+) ارتباط مستقیم داشت اما با چابکی (20/0-) و BMI (18/0 -) ارتباط منفی داشت. همچنین هیچ ارتباطی بین نمرات FMSبا تعادل ایستا و کیفیت خواب یافت نشد. نتیجه‌گیری: به طورکلی مطالعه حاضر نشان داد که دختران دانش آموز مقطع ابتدایی دارای محدودیت‌های حرکتی می‌باشند، از سویی دیگر در زمینه همبستگی بین نمرات FMS با تعادل، فاکتورهای آمادگی جسمانی و کیفیت خواب ارتباط ضعیف یا اصلا وجود ندارد. از همین رو توصیه می‌گردد مطالعات بیشتری در این زمینه در انجام شود. https://mmbj.tabrizu.ac.ir/article_21261.html هدف از پژوهش پیش رو تحلیل نقش سلامت روان در ارتباط با اضطراب سلامتی و عملکرد ورزشی مربیان با ارائه مدل مطلوب می باشد. پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش اجرا توصیفی - همبستگی می باشد. جامعه آماری پژوهش را کلیه مربیان ورزشی استان کرمانشاه در سال 1404 که دارای مدرک مربی گری درجه 1 از فدراسیون های ورزشی مربوطه بودند تشکیل می دادند (190 نفر)، که از طریق جدول مورگان حجم نمونه به روش نمونه گیری در دسترس 123 نفر بدست آمد. در این پژوهش جهت گردآوری اطلاعات از پرسشنامه های استاندارد سلامت عمومی گلدبرگ و هیلر (1979)، پرسشنامه ارزیابی عملکرد مربیان رمضانی نژاد و همکاران (2017) و پرسشنامه اضطراب سلامتی سالکوسکیس و وارویک (2002) استفاده گردید و روایی ابزار بر اساس نظر خبرگان ارزیابی و تأیید گردید و پایایی پرسشنامه ها از طریق آلفای کرونباخ برآورد شد. به منظور تجزیه و تحلیل دادها از روش های آمار توصیفی و استنباطی با استفاده از مدل معادلات ساختاری به کمک نرم افزار SMART PLS استفاده شد. بر اساس یافته های تحقیق سلامت روان به طور منفی بر اضطراب سلامتی با ضریب اثرگذاری 82/0- و مقدار t 88/28-، سلامت روان به طور مثبت بر عملکرد ورزشی با ضریب اثرگذاری 86/0 و مقدار t 99/5 و اضطراب سلامتی به طور منفی بر عملکرد ورزشی با ضریب اثرگذاری 37/0- و مقدار t 69/3- تاثیر دارد. نتایج پژوهش نشان داد که اضطراب سلامتی بر سلامت روان و عملکرد ورزشی مربیان استان کرمانشاه تاثیر دارد. https://mmbj.tabrizu.ac.ir/article_21454.html هدف ازمطالعه حاضر بررسی ارتباط مهارت های حرکتی بنیادی و شاخصه ترکیب بدنی در کودکان 4 تا 10سال با وضعیت اقتصادی پایین بود. تحقیق حاضر از نوع توصیفی- همبستگی بود.‌180 کودک پسر 4 تا 10 سال از مدارس ابتدایی و پیش دبستانی شهر یاسوج به صورت تصادفی انتخاب و در این تحقیق شرکت کردند. مهارت‌های حرکتی بنیادی با استفاده از آزمون مهارتهای حرکتی درشت- ویرایش دوم(TGMD-2) اندازه‌گیری شد و ترکیب بدن با تحلیل ترکیب بدن تانیا ارزیابی شد. شاخص توده بدنی با استفاده از نمودارهای رشد هنجاری محاسبه شد. داده ها با استفاده از رگرسیون خطی چندگانه مورد پردازش قرار گرفتند. نتایج تحلیل داده‌ها نشان داد که تحلیل امپدانس بیوالکتریکی به ترتیب 34/26 درصد از واریانس در مهارت‌های جابجایی و 9/2 درصد در مهارت‌های کنترل شیء را توضیح می‌دهد. در مقابل، شاخص توده بدنی توانست تنها 1/9 درصد از واریانس مربوط به جابجایی و 2درصد از واریانس کنترل شیء را تبیین کند. در مجموع نمرات آزمونTGMD-2، اندازه‌گیری‌های مبتنی بر امپدانس بیوالکتریکی 6/24 درصد از واریانس و BMI حدود 6/8 درصد را پوشش دادند. تحلیل‌های رگرسیون نشان داد که تنها توده بدون چربی به‌طور معناداری توانایی پیش‌بینی مهارت‌های جابجایی و نمره کل در آزمون TGMD-2 را دارد. در عین حال، شاخص توده بدنی نیز در هر دو مدل (جابجایی و کل) پیش‌بینی‌کننده‌ای معنادار بود(001/0>P). بر این اساس، می‌توان نتیجه گرفت که اجزای مختلف ترکیب بدن، به‌ویژه توده بدون چربی و توده چربی، با ابعاد مختلف مهارت‌های حرکتی بنیادی در کودکان ارتباط دارند. https://mmbj.tabrizu.ac.ir/article_21455.html چکیده مطالعه حاضر با هدف بررسی و مقایسه اثر دو شیوه آموزشی، خطی و غیرخطی، بر شایستگی حرکتی و حرکت عملکردی دانش آموزان 8تا10سال با نقش میانجی ترکیب بدنی انجام شد. در این تحقیق نیمه‌تجربی با طرح پیش‌آزمون – پس‌آزمون، 60 پسر 8 تا 10 سال از مدارس ابتدایی شهرستان باغ‌ملک به طور تصادفی به دو گروه مداخله و یک گروه کنترل تقسیم شدند. برای شایستگی حرکتی و حرکت عملکردی به ترتیب از آزمون هماهنگی درشت بدن کودکان و غربالگری حرکت عملکردی استفاده شد. مداخلات آموزشی در 6 هفته و در قالب دو جلسه 55 دقیقه‎ای در هفته برگزار شد. تمرینات بر پایه الگوهای حرکتی پایه و تمرینات بازی محور با وزن بدن طراحی شد. از اصول آموزش خطی و غیرخطی در جلسات استفاده شد. داده‎ها با آزمون‎های آماری مناسب تحلیل و نقش میانجی ترکیب بدنی بررسی شد. گروه کنترل فعالیت روزانه انجام داد. تحلیل‎های آماری نشان داد که هر دو شیوه آموزشی نسبت به گروه کنترل به‌طور معناداری موجب ارتقاء شایستگی حرکتی و حرکت عملکردی شدند. اما آموزش غیرخطی در برخی شاخص‎ها نتایج بهتری داشت. از طرفی، ترکیب بدنی نقش واسطه‌ای را بین آموزش و ارتقاء شایستگی حرکتی و حرکت عملکردی ایفا کرد. یافته‎های مطالعه بر لزوم طراحی و اجرای مداخلات مناسب رشد حرکتی و نیازهای فردی دانش‎آموزان تأکید دارد. آموزش غیرخطی با فراهم ساختن فرصت‌های اکتشافی و تصمیم گیری مستقل، به ارتقاء باثبات‎تر مهارت‎های حرکتی کمک می‎کند. نتایج به مربیان تربیت‎بدنی و برنامه‎ریزان آموزشی در ارائه برنامه‎های آموزشی مؤثر جهت ارتقاء سطح فعالیت جسمانی کودکان کمک می‎کند. https://mmbj.tabrizu.ac.ir/article_21544.html با در نظر گرفتن موقعیت‌هایی که بازی‌های رایانه‌ای در اختیار یادگیرندگان قرار می‌دهد، می‌توان آن‌ها را به‌عنوان ابزاری مؤثر برای تسهیل یادگیری، سازمان‌دهی شناختی و ایجاد تغییر در نحوه ی اجرای مهارت‌ها دانست. هدف از این پژوهش، بررسی نقش بازی‌های واقعی و مجازی در تقویت توانایی‌های ادراکی–شناختی بود. به همین منظور، ۴۵ دانشجوی زن مبتدی از دانشگاه آزاد اسلامی واحد تبریز و ۱۳ فوتبالیست زن ماهر با میانگین سنی ۲۲ ± 08/3 سال، در پنج گروه: بازی رایانه‌ای، ایکس‌باکس، میدانی، ورزشکار (ماهر) و کنترل، در قالب پیش‌آزمون و پس‌آزمون آزمایشگاهی شرکت کردند. ارزیابی اولیه با استفاده از تکنیک انسداد زمانی و گزارش کلامی، عملکرد شرکت‌کنندگان را در سه مهارت انتخابی سنجید. سپس تمریناتی طی هشت جلسه برای هر گروه برگزار شد و در پایان، آزمون نهایی اجرا گردید. داده‌ها با آزمون تحلیل کوواریانس و نرم‌افزار SPSS نسخه ی ۲۱ مورد تحلیل قرار گرفتند. نتایج نشان داد که اثر گروه از نظر آماری معنادار بوده (01/0 = p، 22/0 = مجذور اتا، 74/3 = F) و تفاوت‌های قابل توجهی در پیش‌بینی و تصمیم‌گیری بین گروه‌ها مشاهده شد. سرعت تصمیم‌گیری در گروه میدانی بیشتر از گروه‌های ورزشکار ماهر و رایانه‌ای بود، در حالی‌که سایر گروه‌ها تفاوت معناداری نداشتند. یافته‌ها بر اهمیت تعامل مهارت‌های ادراکی–شناختی و ادراکی–حرکتی در طراحی تمرین‌ها و دستورالعمل‌های آموزشی برای ارتقای عملکرد شناختی تأکید دارند. https://mmbj.tabrizu.ac.ir/article_21584.html چچکیده این مطالعه با هدف بررسی تأثیر تعاملی تمایل کنترل آگاهانه (بالا/پایین) و نوع دستورالعمل تمرینی (نظارت/کنترل آگاهانه) بر یادگیری پاس دقت بسکتبال در کودکان انجام شد. ۴۸ پسر ۱۰-۱۲ ساله با استفاده از مقیاس بازپردازش ویژه حرکت به دو گروه تمایل بالا (۲۴n=) و پایین (۲۴n=) تقسیم شدند. سپس در هر گروه، افراد به‌صورت تصادفی در دو زیرگروه ۱۲ نفره «نظارت آگاهانه» یا «کنترل آگاهانه» جایگزین شدند. مراحل پژوهش شامل اکتساب (۳ بلوک ۱۰ کوششی)، آزمون انتقال (بلافاصله پس از اکتساب) و آزمون یادداری (۵ روز پس از اکتساب) بود. داده‌های اکتساب با تحلیل واریانس با اندازه‌های مکرر و داده‌های انتقال و یادداری با تحلیل واریانس دوطرفه و آزمون تی مستقل تحلیل شد (05/0p <). نتایج نشان‌دهنده تعامل معنادار بین تمایل و نوع دستورالعمل در هر دو آزمون انتقال و یادداری بود در گروه تمایل پایین، عملکرد گروه نظارت آگاهانه به‌طور معناداری بهتر از گروه کنترل آگاهانه بود (05/0p <)، (17/13M= در برابر31/9M=). در گروه تمایل بالا، تفاوت بین دو گروه از نظر آماری معنادار نبود (05/0p >). یافته‌ها مؤید آن است که تطابق بین تمایل ذاتی کودک و نوع دستورالعمل تمرین آگاهانه، بر پیامد یادگیری حرکتی تأثیر متفاوتی می‌گذارد. https://mmbj.tabrizu.ac.ir/article_21591.html هدف این پژوهش بررسی تأثیر دوازده هفته تمرین فوتبال در منطقه ۱۴ زمین بازی بر انعطاف‌پذیری شناختی، پایداری ذهنی و موفقیت عملکردی بازیکنان فوتبال عراق بود. در این مطالعه نیمه‌تجربی، 50 بازیکن مرد در بازه سنی ۲۰ تا ۲۵ سال به‌صورت تصادفی در دو گروه تجربی تمرین در ناحیه 14 و تمرین سنتی تقسیم شدند. گروه تمرین در ناحیه 14 به مدت دوازده هفته، سه جلسه در هفته و هر جلسه به مدت ۴۵ دقیقه در منطقه ۱۴ زمین تمرین کردند، در حالی که گروه تمرین سنتی به انجام تمرینات معمول ادامه دادند. نتایج تحلیل کوواریانس نشان داد که تمرین در منطقه ۱۴ به طور معناداری موجب افزایش انعطاف‌پذیری شناختی و پایداری ذهنی بازیکنان شد. همچنین، تحلیل رگرسیون چندگانه بیانگر آن بود که هر دو متغیر انعطاف‌پذیری شناختی و پایداری ذهنی به طور معناداری قادر به پیش‌بینی موفقیت ورزشی بودند. یافته‌ها حاکی از آن است که تمرین در شرایط تحت فشار، مانند منطقه ۱۴، می‌تواند ویژگی‌های روان‌شناختی، پایداری ذهنی و موفقیت ورزشی ورزشکاران را بهبود بخشد و افزایش هر یک از این متغیرها می تواند نقش مؤثری در ارتقای موفقیت ورزشی ایفا کند. بر اساس نتایج این پژوهش، پیشنهاد می‌شود برنامه‌های تمرینی و آموزشی با تمرکز بر توسعه انعطاف‌پذیری شناختی و پایداری ذهنی جهت افزایش موفقیت ورزشی طراحی و اجرا شود. https://mmbj.tabrizu.ac.ir/article_21628.html هدف پژوهش حاضر تاثیر یک دوره ورزش‌درمانی بر خودکارآمدی، درد و دامنه‌حرکتی دختران تکواندوکار با پارگی رباط تالوفیبولار قدامی درجه دو بود. پژوهش حاضر از نوع کاربردی و از نظر روش نیمه‌تجربی با طرح پیش‌آزمون و پس‌آزمون با گروه کنترل بود. شرکت‌کنندگان پژوهش حاضر دختران تکواندوکار بزرگسال با آسیب دیدگی رباط تالوفیبولار قدامی درجه دو بود که تعداد شرکت‌کنندگان به صورت قضاوتی و در دسترس 30 نفر انتخاب و به دو گروه تجربی و کنترل تقسیم شدند. آسیب تالوفیبولارقدامی درجه 2 تکواندوکاران توسط ارزیابی بالینی و اسکن MRI توسط متخصص طب فیزیک و توانبخشی مرکز توانبخش تأیید شد. برای سنجش خودکارآمدی از پرسشنامه خودکارآمدی ورزشی، درد از پرسشنامه استاندارد نوردیک و دامنه حرکتی فعال مچ پا از گونیامتر استفاده شد. سپس گروه تجربی به مدت هشت هفته، 3 جلسه در هفته و به مدت 60 دقیقه پروتکل تمرینی را انجام دادند. نتایج تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر نشان داد که اثر اصلی عامل مراحل بر روی کلیه متغیرهای وابسته شامل خودکارآمدی (011/0=p)، درد (001/0=p) و دامنه حرکتی (011/0=p) معنادار بود. اثر اصلی عامل گروه نیز در متغیرهای خودکارآمدی (039/0=p)، درد (03/0=p) و دامنه حرکتی (001/0=p) معنی‌دار بود. علاوه بر این، اثر تعامل مراحل و گروه بر روی درد (001/0=p) و دامنه حرکتی (050/0=p) معنادار بود. در مقابل، اثر تعامل برای متغیر خودکارآمدی (231/0=p) معنادار نشد. با توجه به تأثیر معنی‌دار ورزش‌درمانی بر کاهش درد و بهبود دامنه حرکتی و خودکارآمدی در پژوهش حاضر، توصیه می‌شود برنامه‌های توانبخشی هدفمند شامل تمرینات کششی و تقویتی برای مفاصل مچ پا تدوین شوند.